Şairler Parkı

Çocukluğumuzun Beşiktaş'ı

2012-01-30T12:13:00.006+02:00

Böyle bir pankart açılması için Beşiktaş'ın İstanbul'dan en az 800km uzaklaşması gerekiyor. İstanbul'da stadımızda Q7, Ferro temalı pankartlar ana menüde, Küfüre karşıyız temalı pankartlarımız ise müessesenin hizmeti olarak tribünlerde yerini alıyor. Anadolu menüsü böyle işte. Ne düşünüyorsa o. Ellerine sağlık. Umarım stada sokabilirler.

Pankartla az çok uğraşmış biri olarak diyebilirim ki bu ve bunun gibi Y.D içerikli pankartları stada sokmak zordur ama imkansız değildir. Niyet önemli olan. Ama takım iyi gidiyor. Saboteyist tavırlar sergilemeyelim. Takıma dönüyoruz. Dön Dön Dön

Çarşı Neden Demirören Söylemine Karşı Değil?

2012-01-27T13:40:00.003+02:00

Sevgili Rıdvan Akar, bugün Forza Beşiktaş'a bir yazı asmış. Yukarıdaki başlık altında. Forza Beşiktaş'ı yönetenler, orada söz sahibi olanlar da bu yazıyı kaldırmayı uygun görmüşler. Mantıklı bir açıklaması olmadığı aşikar. Uzun zamandır sergiledikleri tavra, zihniyete yakışır davrandıkları da bir gerçek. Trabzonspor'un şampiyonluğu kutlayanlar ile Fenerbahçemiz diyenler birbirine ne de çok yakışıyor.

Sansüre kurban giden Rıdvan Akar'ın yazısı:

" Beşiktaş taraftarı olarak bizler kendimizi Çarşı olarak bilinen o büyük şemsiyenin altında hissederiz. Zira Çarşı pek çok konuda bizim adalet ve vicdanımızla örtüşen bir duruş sergilemiştir. Bunun son örneği Van için gösterilen duyarlılıktı.

Ancak saygınlık zor kazanılan ama çabuk kaybedilen bir haslettir.

Çarşı'nın Pluton'dan Etoo'ya, nükleer santralden Hasankeyf'e kadar pek çok konuda gösterdiği hassasiyeti kendi "varlık nedeni" ile yani Beşiktaş ile de göstermesini beklemek hakkımızdır.

Eğer sevdalısı olduğunuz kulubün başkanı Şike Soruşturması sürecinde Fenerbahçe'yi kurtarmayı kendisine görev edinmişse, eğer sevdalısı olduğunuz kulübün başkanı doğruları dile getiren -geçmişten beri dost olduğumuz- Altay Kulübünün başkanına "okur, haddini bil" demişse ve en beteri de sevdalısı olduğunuz kulübün başkanı "Fenerbahçemiz" sözcüğünü böylesine keyfiyet içinde kullanabiliyorsa, Çarşı'nın da bir tepki göstermesini beklemek hakkımızdır.

Aksi takdirde "Çarşı'nın neye karşı" olduğunu sorgulamaya başlarız ki o takdirde Çarşı'yı "Asi" yapan o A mahsun kalır....

Kusura bakmayın arkadaşlar, geçmişte çokça sorgulanan ve sizleri de çok rahatsız ettiğini bildiğim, "Çarşı - yönetim" iddialarını boşa çıkarmak içir tarihi bir fırsat elinizdedir. Bu fırsatı harcamamanızı tavsiye ederim.

En azından o Denizli maçında dayak yiyen Beşiktaşlılar için...isterim.

Benim duruşum ise şudur: Statta iki elimi havaya kaldırır ve çapraz sallarım:

YETER DEMİRÖREN "

Teşekkürler Rıdvan Akar.

Beşiktaş Bizim!

2012-01-26T16:14:00.003+02:00

30 yaşındayım. Hayatımın hiçbir döneminde Beşiktaş'tan, Beşiktaş'ın içinde bulunduğu durumdan utanmadım. Bunu uzun uzun anlatmak, satırlara dökmek gereği bile duymuyorum. Bu noktadan sonra yeni bir paragraf başlıyor benim için: YD'nin Beşiktaş başkanlığı dönemindeki konuşmalarından, tavırlarından, yaptıklarından utandım, utanıyorum. Benim gibi nice Beşiktaşlının, "Beşiktaşım" derken içi titrerken, Beşiktaş Başkanı'nın "F.Bahçemiz" demesini sindiremiyorum, mantıklı bir açıklamasını bulamıyorum.

Şike soruşturması boyunca izlediği omurgasız tavırdan utanıyorum. "Beşiktaş ahlakı" denilen kavramı yerle bir etmek için harcadığı çabadan, Beşiktaş'a yakışmayan hallerinden utanıyorum.

YD, Fenerbahçemiz desin. Galatasaray, şampiyon olsun desin. Artık Beşiktaş ile ilgili hiçbir şeyde yer almasın, Beşiktaşımız demesin. Çünkü Beşiktaş bizim!

Carlos Carvalhal

2012-01-25T12:50:00.003+02:00

Kötü ve çirkin bunca şey arasında, başımıza gelen en güzel şeysin Carlos Carvalhal! Oyuncusuna küfredenlerin, dedikodusunu yapanların olduğu bir ortamda, "bizden" sandıklarımızın "bizden" olmadığını öğrendiğimiz anlarda, gerçekten "bizden" biri olduğunu gösterdiği için sonsuz teşekkürler.

Ultras Temalı Köprü Çalışması (Rusya)

2012-01-24T10:52:00.003+02:00

Birkaç gün önce, Youtube'da videodan videoya dolaşırken denk geldim. Harika bir çalışma olmuş. Yer Rusya. Hangi köprü olduğu hakkında bir bilgim yok. "Kendi şapellerinin tozlu köşeleri dışında, dışarıda, tek başına yeni bir dünya oluşturabilenlere ithaf edilmiştir." denmiş (Google Translate sağolsun)

Güle Güle Nihat Kahveci

2012-01-18T18:04:00.006+02:00

Yakın Beşiktaş tarihinin en güzel özkaynak hikayelerinden birisinin kahramanı: Nihat Kahveci

İlk zamanlar. İdmana dolmuşla gidip, geliyorum dönemleri, attığı gol sonrası yere yatıp selamlamalar, bizi mest eden Barcelona maçı, Nihat satılırsa şampiyonluk gider söylemi, giden Nihat, giden şampiyonluk…

Sonrasında İspanya’da bir Beşiktaşlı. Real Sociedad'ın tarihindeki en güzel dönemlerinde imzası olan bir Beşiktaşlı. O zamanları düşününce aklıma hep aynı soru gelir: “ Sociedad’ı hangimiz tutmadık?” Maçları izleyemediğimiz vakit, ertesi gün skoru öğrendiğimizde hep sorardık: “Nihat, gol atmış mı?” Genelde hep atmış olurdu bizim çocuk. İspanyollar da sevmişti Nihat’ı. Tribünlerde onun ismini haykırıyorlardı sıkça. Evladı güzel yerlere gelmiş ana-baba gururunu yaşıyorduk biz de.

Euro 2008’de Çekler’e attığı gol sırasında ayağının aldığı şekli konuştuk günlerce yakın arkadaşlarımla. Hep hikayelerimizin baş köşesindeydi. Bir gün dönse, takım kaptanı olsa, yeni Kartallar’a anlatsa yeter diyorduk.

Döndü… Yıldırım Demirören’in Topuz transferinde yaşananları unutturmak amacıyla yaptığı hamlesiydi. Nihat, İspanya’da mutluydu, dönmek yoktu kafasında. Belki de biliyordu dönerse neler olacağını. Dönmemek için ısrar ettikçe, gel diye ısrar ettiler. Büyük meblağ önerdiler. O meblağ hep eleştiri olarak dönecekti Nihat’a. Beşiktaşlılığı ile bu meblağ kıyas edilecekti. Beşiktaş’tan ayrılık vakti geldiğinde sözleşmesini hiç sorun etmeyeceği konuşulmayacaktı ama.

Yine de Nihat dönünce müthiş mutlu oldum ben. Bir sürü hikaye yazdım kafamda, arkadaşlarım da yazıyordu, söylemeseler de biliyordum. Kafamızdan binlerce senaryo geçiyordu. Birbirimize dillendirmesek de biliyordum. Sonra bizim çocuk hiç gerek yokken kendini ispatlama derdine düştü. Lüzum yoktu. Tecrübesi, biriktirdikleri yeterdi. Ama Türkiye seyircisi, medyası tamahkardı. Hep daha fazlasını istiyordu. Nihat da bunu vermek için kendinden ödün verdi. Bizim sevdiğimiz Nihat modelinden. Saha içerisinde bizim görmek istediğimiz adamdan ziyade sinirli, aceleciydi. Üzüyordu, üzülüyordu. En kötüsü ise gittikçe mutsuzlaşıyordu saha içinde.

Sonra kendisine gazeteci diyen, besin kaynağı ahlaksızlık olan Turgay Demir çıktı ortaya. Onun işi hep buydu. Eleştiri etiketi altında yalan söylemek, germek, neredeyse hakarete varan ifadeler kullanmak. Nihat’ın aldığı ücret ile ilgili “haram olsun” dedi. Kendisinde böyle bir hakkı gördü. Normaldi, çünkü Turgay Demir ve benzerlerine hep bu haklar verildi. Dilediklerini arzu ettikleri şekilde söyleme hakkı. İşte Nihat o gün patladı. Kavga etti. Hiç görmediğimiz şekilde gördük onu. Sinirden, üzüntüden deliren bir adamı gördük. Turgay Demir kendinden öyle emindi ki: “Bu adam Beşiktaş’tan ayrılana kadar rahat durmayacağım.” diyordu. Bir kişi, tek bir kişi de çıkıp, sen kimsin demiyordu. Taraftar da dememişti. Zaten Şeref Bey’de yuhalanmıştı da Nihat. Kırık, kırgın bitti Beşiktaş hikayesi. Gidiyorum dedi, Beşiktaşlı Nihat olarak gidiyorum. Biz, hoşçakal bile demedik. 3 gündür Beşiktaş formasını giyeni, sırf ismi büyük olanı bağrımıza bastık da kendi evladımıza hakkıyla bir hoşçakal demedik.

Nihat’ın ilk Beşiktaş dönemini anımsamayan genç kardeşlerimiz, onu ağız dolusu küfürler ile anmayı marifet saydı. Şimdilerde özkaynağın temsilcilerinden biri olan Atınç Nukan ise en güzel yanıtı hepimize verdi: “Beşiktaşımıza, Milli Takımımıza yaşattığın başarılar ve bize sahip çıktığın için teşekkurler Nihat Kahveci.” Bize sahip çıktığın için…

Biz, sana olması gerektiği gibi sahip çıkamadık. Bağışla Nihat Kahveci. Yolun açık olsun.

1 Numara Sabri Dino

2012-01-14T11:41:00.003+02:00

Gönlümüzde ışıl ışıl, atlama dur Sabri Dino

Ruhun şad olsun büyük kaleci.

Not: Görsel Milliyet gazetesi arşivinden alınmıştır.

Hoşçakal Efsane Lefter

2012-01-14T10:52:00.002+02:00

Baba Hakkı'ya, Kral Metin'e, Kaptan Vedat'a ve nicelerine selam götür Ordinaryüs Lefter.

Efsaneler ölmez ki...

Beşiktaş'ın Kadınları

2012-01-12T09:10:00.003+02:00

Dün geceyi tek kelime ile ifade edemiyorum. Daha doğrusu ne söylesem eksik kalacakmış gibi geliyor. Eksik kalsın istemiyorum. Layıkıyla anlatalım, bilmeyenler de bilsin istiyorum.

Takım, bazen kötü gider. Şampiyonluktan erken kopar, sahadaki takım ışık vermez. Buna rağmen hiç şikayet etmeden maçlara giden bir kitle vardır. Sahadaki oyuna aldırış etmez, Beşiktaş'a odaklanır sadece. En çok o halini severim tribünün. Resmen acıdan keyif alan, o acıyla daha çok bağlanan insanlar. Skor taraftarlığı yapmaz, Beşiktaşım Benim en yüksek sesle söylenir. Tüm stad dolu değildir; lakin doluymuşcasına ses çıkar. Hah işte dün gece öyleydi. Hava çok soğuktu, tüm stad dolmamıştı. 3000 kişiydiler ama alayına yettiler. Beşiktaş tribünü denilince kemikleşmiş bir yapı olduğunu gösterdiler. Bir arkadaşımız saymış, 33 farklı beste söylenmiş dün. Rakamdan ziyade, duruma hakimiyetleri mühim.

Tribünümüz, son yıllarda kan kaybetti inkar etmiyoruz. Yolunda gitmeyen çok şeyimiz var, görmezden gelmiyoruz. Bu kadar olumsuzluk arasında oksijen ve umut olmayı başaran ablalarımıza, arkadaşlarımıza, kardeşlerimize, annelerimize teşekkürü borç biliyoruz. Beşiktaş tribünü işte bu kadınların abisi, kardeşi, evladı, eşi.

Beşiktaş hayattır ; hayatta Beşiktaş!

Stadımıza Kimse Dokunmasın

2012-01-10T00:03:00.004+02:00

2008 Temmuz'unda 2 Beşiktaş'lı abimiz ve ben Mimarlar Odası Genel Başkanı Eyüp Muhçu ile stad konusuyla ilgili Beşiktaş'ta bir röportaj gerçekleştirmiştik. O günden bugüne söylenenlerde pek bir değişiklik yok ama söyleyen kişilerin farklı olması ve tarzları arasında büyük farklar olması bir tepkiye neden olabiliyor.

Eyüp Muhçu'nun o gün üstüne basa basa ısrarla dile getirdiği gerçekleri sıralayalım.

Stadı o vadide tek başına ele alamazsınız. Stadın yıkımına ve aynı yerde yeni bir stad yapımına izin verilmesi vadiyi bir rantiye kapısına dönüştürür. Stad için izin çıkması demek bütün o bölgeye yeni yapıların yapılmasına izin vermektir. Bu imkansızdır. Stad ''korunması gereken kültürel varlık'' olarak sınıflandırılıyor ve bu sınıflandırmaya tabii olan başka bir stad yok. Mimari ve kültürel yapısı bozulmadan bir restarasyona tutulması mümkündür.

Günümüze dönüp bakan Ertuğrul Günay'ın verdiği bir röportaja bakıyoruz.

Düşünün 1939'da İstanbul'da her yer boş. Siz getirmişsiniz sarayın arkasına, Osmanlı mirasına karşı bu stadyumu buraya dikmişsiniz. Bunu yapmaya hakları yok. Şunu yapabilirler. Özgün haline geriye çekerek, depreme karşı güçlendirip, sonradan ekledikleri şeyleri kaldırarak burayı butik bir stadyuma dönüştürebilirler. Ama diğerleri olmaz. Diğer takımlar niye böyle yapmadı? Hepsi gitti, arazilerini verip şehrin uzağında inşaatlarını yaptı. Beşiktaş niye yapmıyor?

Mimarlar Odası Başkanı stadın yıkılmasına ilk önce Beşiktaşlıların karşı çıkması gerektiğini savunuyordu. Pek tabi bir restarasyonun gerekliliğini de dile getiriyordu.

Ertuğrul Günay ise stadın yapımına izin verilmemesini hem sit alanı olmasına bağlıyor hem de diğer takımların stad yapımlarını örnek veriyor. Eğer orası sit alanı ise ve Beşiktaş'ın başka bir yere stad yapımına izin vereceğinizi söylüyorsanız, stadı ne yapacaksınız sayın Günay ? diye sormak kimsenin aklına gelmiyor.

Gelinen süreçte Beşiktaş taraftarı ''İnönüyeDokundurtmam'' diye tepkisini dile getiriyor. Açık ve net bir şey var ki durduk yere kimsenin stada dokunmaya ne hakkı ne de cesareti var. Lakin ortada bir danışıklı dövüş var ise ve Beşiktaş Başkanı olan zat yeni stad mutlaka olacak derse devletin bize gösterdiği yerde devletin yaptığı bir stadımız olur.

Fulya konusunda herkes Beşiktaş'ın ettiği zararları konuştu ama o gün bize Eyüp Muhçu'nun bahsettiği başka bir gerçek vardı. Fulya tesisleri Beşiktaş'a spor amaçlı tahsis edilmiş bir alandı ve biz o alanın büyük kısmını ticari kar'a dönüştürmek için mütahitlerin eline bıraktık. Kazanan sadece rant sahipleri oldu. Taraftarın büyük kısmı oradan gelecek gelire küçük bir kısım taraftar ise hakkımız olduğu kadar daire alamadığımız konusunda fikir yürüttü. Giden Fulya oldu kalan 2 daire ve küçük bir top sahası...

Yıllardır gittiğim stadın lavaboları-turnikeleri-koltukları bile değiştirilemiyorken 400 milyon borcu olan kulübümün oraya 100m euro'luk stad yapacak olmasına ne inanıyorum ne de istiyorum. Gerçekten iyi niyetli insanlar olsaydı her sene cüzi bakımlarla stad çok daha güzel bir hal almış olabilirdi. Benim tahminim odur ki Beşiktaş göz göre bir rantın içine çekilmeye çalışılıyor. O yüzden stadıma ne Y.D ne de devlet dokunmasın arkadaş.

Geçmiş Olsun Lucescu

2012-01-06T16:58:00.002+02:00

bırak
pardesün buruşuk kalsın luçe
bırak
konuşsunlar
zaten onlar hep konuşurlar

bırak
pardesün buruşuk kalsın luçe
sen onu örtecek
terli bir sırt
bulursun

Vedat Özdemiroğlu

Bizim leş futbolumuzun içindeki güzel adamlardan biri oldu hep. Seneler evvel, burasının ne pis bir düzenle işlediğini yüzümüze vurdu da görmezden, duymazdan geldik.

Sen çok yaşa, hep iyi ol Lucescu.

Kardeşim Ahmet, Yalnız Değilsin

2012-01-02T16:04:00.004+02:00

Kardeşimiz hasta. Böbreklerinde, pankreasında ve beyninde tümör tespit edildi. Kısa sürede ameliyatlarını olması gerekiyor. İhtiyacımız olan miktar 21 bin TL. Ahmet kardeşimizin yalnız olmadığını kanıtlamanın tam zamanı. Uzattığı eli sıkıca tutup, onu ayağa kaldırmak boynumuzun borcu.

"Seni kansere vermeyeceğiz Ahmet!"

Sami

2012-01-01T23:36:00.003+02:00

Beşiktaşım Benim... #10 (30 Ekim 2008 - Şairler Parkı)

2011-12-26T23:24:00.003+02:00

30 Ekim 2008
Antalyaspor ile Şeref Bey'de karşılaşacağımız kupa maçının öncesi Şairler Parkı'nda yazılama.
Beşiktaş Belediyesi sildikçe, biz tekrar tekrar yazarız aşkımızı duvarlara.

Beşiktaş'ın Çakma Evlatları

2011-12-22T22:59:00.030+02:00

3 Temmuz'dan bu yana süreç ilerlerken, Beşiktaş cephesi için önce tahliye haberleri geldi, ardından da ek klasörlerle Tayfur Havutçu'nun söyledikleri gündem oldu.

Öncelikle bu ek klasörlerden ayrı ne düşündüğümüzü söyleyelim. Söyleyelim ki yargısız infaz yapıyormuş gibi görünmeyelim. Asbaşkanımız ve hocamız içeri alındığında nasıl böyle bir şey olur şaşkınlığını attıktan sonra, acaba böyle bir şey yaptılar mı gerçekten sorusuyla baş başa kaldık. Çünkü izlediğimiz maç her zaman ki korku dolu İbb maçlarından biriydi. Rakibimiz, 1-0 mağlubiyeti 1-2 olarak kendi lehine çevirmiş, maçın sonlarına doğru biz anca beraberlik golünü bulmuş, uzatmalar sonrasında penaltılar ile kupaya uzanmıştık. Eğer bu maçta şike yaptıysak, bizimkiler en beceriksiz şike operasyonunda yer aldıkları için tarihe geçmeliydiler.

Sonrasında iddiaları yayınladı basın, ardından da gerçek iddianameyi gördük. Bu noktadan sonra benim için, şike yaptılar-yapmadılar ikileminden çıktı olay. Ben, hayatım boyunca söz konusu Beşiktaş ise çok özenli oldum. Kısaca Beşiktaş özetim budur benim. Aynı şekilde Beşiktaş başkanının, yöneticisinin, hocasının, oyuncusunun ve hatta taraftarının değer ya da değersizliğini bununla ölçtüm. Özel hayatlarında ne yaptıkları, kimlerle görüştükleri ilgilendirmez beni. En fazla yanlarında gördüğüm kişi ya da kişiler için olumlu, olumsuz yorum yaparım. Ama yargılayamam bununla. Fakat, söz konusu Beşiktaş ise, Beşiktaş menfaatleri ilk sırada ise orada her türlü eleştiri hakkına sahibim. Ve Adalı ile Havutçu, söz konusu Beşiktaş iken özensiz davranmışlardır. O özensizlikleri Beşiktaş'ın isminin bu davada yer almasına sebep vermiştir. Durum, oyuna geldiler, hata ettiler gibi üstü örtülecek, sineye çekilecek boyutlarda değildir.

Serdal Adalı, yaşını, başını almış, yaptığı iş ile de türlü tecrübelere sahip bir iş adamı. Tayfur Havutçu, genç yaşlardan itibaren bulunduğu Türk futbol arenasını yakından tanıyan biri. Bu isimlerin oyuna geldiğini söylemek, kafayı kuma gömmek ile eş değer.

Konuştukları, samimiyet kurdukları insanlara dikkat etmedikleri için, Beşiktaş ismini bu denli hafife aldıkları için kısacası yukarıda da söylediğim gibi özensiz oldukları için Beşiktaş ile profesyonel anlamda bir ilişkileri olsun istemiyorum. Hayatlarının geri kalanına Beşiktaş taraftarı olarak devam etsinler. İşte ben böyle düşünürken, Tayfur Havutçu, alelacele bir şekilde göreve daha yetkili bir sıfatla getirilmişken, ek klasörler yayınlandı.

Havutçu ve Turanlı'nın arasında geçen dialogların tamamını utanarak ve sinirlenerek okudum. Benim için en can alıcı noktalar:

Yusuf Turanlı, Holosko hakkındaki görüşlerini söylüyor. Yetkisiz bir menajer, Beşiktaş'ın hocasına "bunu kampa almadan postala gitsin" diyebiliyor. Yusuf Turanlı kim ki, Beşiktaş'ın sözleşmeli bir oyuncusunun geleceği hakkında bu kadar rahat yorum yapabiliyor? Çok samimi futbol izleyicisi yorumu mu? Yoksa kendi oyuncularından birinin, boşalacağını arzu ettiği yere doldurma hevesi mi? Peki Beşiktaş'ın hocasının bu tavizi?

İkili arasındaki en rezil dialog sanırım bu. Ersan ve Guti'nin birbirleri ile ilişkileri olduğunu ima ediyorlar. İddia ettikleri şeyi görmüş değiller, kurdukları cümleler mış, miş. Her şeyden önce böyle bir şey varsa bile, bu durum Guti ve Ersan'ı ilgilendirir. Görmedikleri, bilmedikleri şey üzerinden yorum yapmak ise ahlaksızlığa girer. Konuşmalar ilerledikçe Turanlı'nın sık sık Ersan'ı kötüleyip, kendi oyuncusu Kemal'i övdüğü görülüyor. Bu da bahsi geçen olayın gerçekten yaşanmış olmasından ziyade, Turanlı'nın "çamur at, izi kalsın mantığı" ile hareket ettiğini gösteriyor.

Samsunspor stoperi Kemal Tokak'ın pazarlama çalışmaları. Bu dialogtan daha tonlarca var.

Yusuf Turanlı, kendi oyuncusu Kemal Tokak'ı Beşiktaş'a satabilmek için Beşiktaş'ın aynı mevkideki mevcut oyuncusu Ersan Adem Gülüm'ü karalıyor. Sürekli gezdiğini ima ederek, sözüm ona Beşiktaş'ın çıkarlarını koruyor. Peşine Kemal'in Ersan'dan daha iyi olduğunu iddia ederek, derdinin Beşiktaş değil de oyuncusunu pazarlamak olduğunu açıkça ortaya koyuyor. Rakam bile telafuz ediyor. Havutçu'nun oyuncusunu savunmaması Holosko örneği ile eş.

Havutçu, Turanlı'nın oyuncuları için söylediklerine niye ses etmez diye düşünürken, yanıt geliyor işte. Havutçu'nun kendi oyuncularına saygısı zaten yok.

Turanlı'nın Kemal'i pazarlama çalışmaları hızla devam ediyor.

Kemal'in yanına bir de Sakıp ekleniyor. Havutçu "şey yapacağım" diyerek söz veriyor. Bir teknik direktör, yetkisiz bir menajerle nasıl bu denli ilişki içerisinde olur anlamak mümkün değil.

Kemal'i yoğun pazarlama çalışmalarına devam. Yok Antep istiyor yok çocuk Beşiktaş diyor. Tayfur Havutçu da hep "şey yapayım" modunda. İstemiyorsa istemiyorum, istiyorsa tamam kesin ilgileniyorum diyemiyor.

Kemal'den arta kalan zamanlarda Sakıp öne sürülüyor. Adalı'yı yönlendirmesi için rica bulunuyor Turanlı. Bizimki de öyle dinleyip, tamam halinde sürekli.

Turanlı, Kemal diye diye dövünürken Ersan'ın son durumu konuşuluyor. Havutçu, Ersan'ın transferinin gerçekleşmeme ihtimalinden söz ediyor. Bugüne kadar yaptıkları konuşmalarda bundan üzüntü duyan bir hali de yok. Turanlı da tekrar Kemal'in Ersan'dan iyi olduğu iddiasını yineliyor.

Kemal için sms vakti:)

Yine Ersan transferi ile görüşmeler. Burada asıl dikkati çekmek istediğim şey, Beşiktaş'ın hocasının yetkisiz bir menajere an be an konuyla ilgili her şeyi paylaşması, ayrıntısına kadar. Turanlı, Adanaspor başkanı ile de iletişimde olduğunu söylüyor, konuyla alakası olmasa da. Bu transferin gecikme sebeplerinden biri Turanlı da olabilir.

Khedira'dan iyi olduğu iddia edilen Aykut Aygün çıkıyor bir de.

Aykut Aygün'den konu tekrar Sakıp'a geliyor. Bunlar da ne var denilebilir. Lakin bir hoca ile menajerin bu denli transfer ilişkisi içinde olması normal ve sağlıklı değil.

Yusuf Turanlı, Hasan Ali Kaldırım'ı kötülerken, kendi oyuncusu üzerinden benzetme yapmakta bir sakınca görmüyor Havutçu.

Aman hocam kaçırma Samsunspor maçını.

Beşiktaş Jimnastik Kulübü, ne zaman turizm acentası oldu?

Hocam, vize?

Turgay Demir ile Nihat arasında yaşanan kavganın dedikodusunu yapıyorlar. Turanlı, bu zaman kadar yaptıkları görüşmelerin rahatlığı ile Erhan Güven'i eleştiriyor. Tayfur Havutçu, kendi oyuncusuna gerizekalı diyerek, destek oluyor Turanlı'ya. Nihat'a yalakalıkla suçlanan Erhan, bir de hocasından salak övgüsünü alıyor!

Şu dialog, artık terbiyesizliğin zirve yaptığı yer. Sen böyle konuşursan, senin karşına "sen, şike yapıyorsun" diye çıkarlar. Beşiktaş'ın hocasının "şaka" yoluyla bile olsa böyle bir dialoga girme lüksü yok. Turanlı'nın bütün tavrı, hali her şeye müsait bir adam yapısında zaten.

Kemal için Adalı, kendisi girişimde bulununca Turanlı panikliyor. Çünkü olur da Adalı hallederse işi, Turanlı'nın cebine para girmeyecek.

Dialoglar, bununla sınırlı değil. Benim için mühim başlıklar bunlar. Tayfur Havutçu'nun ne kadar özensiz, ne kadar vasıfsız, ne kadar küçük işlerin adamı olduğunun kanıtı. Kendi oyuncusuna hakaret eden, arkasından konuşan, oyuncuları hakkında başkalarının konuşmasına göz yuman, kişisel ilişki ve çıkarları ön planda olan bir adam. Çok merak ediyorum, Ersan ve İsmail'in yüzüne nasıl bakacak? Bu 2 genç oyuncumuz, biz bu şartlar altında Tayfur Havutçu ile çalışmak istemiyoruz derlerse ne olacak?

Carvalhal, Guti'yi kadro dışı bırakınca yer yerinden oynamıştı. Üstelik Carvalhal bunu öyle açık şekilde yapmıştı ki. Geçerli sebepleri vardı ve o sebepler karşılığında Guti'yi kadro dışı bırakıyordu. Peki Havutçu? Hakaret ediyor, oynamadığını ileri sürüyor ama oynatmamaya da korkuyor. Galatasaray maçında oyundan alındığı için sinirlenen Guti, Havutçu'nun elini sıkmadan direk soyunma odasına gitmişti. Havutçu, bir sonraki maçta Guti'yi oyundan almaya çekinmişti. Oyuncusunun isminden çekinen, bu isim altında ezilen adam, telefon görüşmelerinde oyuncusunun dedikodusunu yapıyor.

Takımının genç iki ismi hakkında yakışıksız sözler sarfediyor. Bu hocadan özkaynak çocukları hayali kuracağız bir de. Kendisinin bile inanmadığı çocuklar.

Bize menajerlerle 7/24 mesai yapan hoca değil, oyuncularını evladı gibi gören, onları her şeyleri ile sahiplenen insanlar lazım. Yanlışlarında onları doğruya sürükleyecek bir isim. Telefon görüşmelerinde dedikodusunu yapacak değil.

Velhasıl, Tayfur Havutçu şu kayıtlar sonrası kendisine bu mevkinin 10 kat büyük geldiğini kanıtlamıştır. Ne yazık ki bunun cezasını kesecek ne bir yönetim, ne de muhalefet var.

Ve hala dillerde Beşiktaş'ın çocuğu... Beşiktaş'ın rol kesen, gerçek olmayan evlatları.

19 Aralık 1982 / Bir Efsanenin Doğuşu

2011-12-19T22:09:00.011+02:00

Ertesi günün (20/12/1982) gazetesi Milliyet'te ilk Metin satırları ve fotoğrafı

İlker Ateş'ten maça dair kısa notlar

Gökmen Özdenak'ın maç yazısında Metin'e dair satırları

21 Aralık 1982 tarihli Milliyet'te İlker Ateş'in Metin hakkındaki yazısı

19 Aralık 1982, Beşiktaş Jimnastik Kulübü için en önemli tarihlerden biri. Sonrasında "Sarı Fırtına" diye anılacak olan Metin Tekin'in, Beşiktaş formasıyla sahaya ilk çıktığı gün. Bir Samsunspor maçıyla sahaya ayak basan Metin Tekin, senelerce Beşiktaş formasını layıkıyla taşımakla kalmadı. Birçok çocuğun kahramanı oldu.

1982 senesinde 1 yaşındaydım henüz. Ve haliyle Metin Tekin gerçeği ile tanışmamıştım. Sonrasında ise çocukluğumun baş kahramanı olacaktı. Efsane tanımını yaparken kullandığı sözlerdeki gibi bir ilişkimiz olacaktı: "Biz, nasıl Baba Hakkı'yı merak edip, araştırıp, neredeyse ellerimizle dokunduysak, yıllar sonra bir çocuğun bizi aklına düşürüp, araştırmasıdır."

Bu eylem için yıllar geçmesi gerekmedi. Onu sahada Beşiktaş forması ile ilk gördüğüm vakit aklıma düşmüştü Metin Tekin. Sonrasında da hiç yeri değişmedi. O yaşlarda zihinlerimize ve yüreğimize yerleşen Beşiktaşlılık'taki payı kuşkusuz çok büyüktü. Sadece sahada elde etttikleri başarı değil, insani yönleri de bizi hayran bırakıyordu. Metin ve arkadaşlarını çok seviyorduk. O yüzdendir ki, bizim kuşak kolay kolay kimselere veremedi "efsane" sıfatını onlardan sonra.

Çocukluk anılarımda, gençlik anılarımda ve hali hazırda hala Metin var. Zeki abinin kardeşi, "Feyyaz, napıyordur şimdi?" diye sorarken, benim sorum hep "Metin, napıyordur şimdi?" oldu.Ve ilerleyen zaman içerisinde Beşiktaş'la ilgili yaşanacak güzel anların içinde yine Metin olsun istiyorum. Bu kulübün bir yerlerinde varlığını hissetmek, "nasıl olsa Metin var" duygusunu tekrar yaşamak istiyorum.

Aynı çocukken hissettiğim gibi. Metin, hep olsun. Ona bir şey olmasın.

Utanıyoruz

2011-12-17T17:26:00.004+02:00

Utanıyoruz böyle bir medya ve onun etkileşimindeki taraftarları görmekten. 15 yaşındaki yarın sorsanız isimlerini bilmeyecekleri çocukların sadece 1 maçlık performansı ile haber yapma telaşlarından.

Şike konusunda medyanın altından girip üstünden çıkan camianın medyanın yaptığı böyle bir haberi 15 yaşındaki çocukların duygu ve düşüncelerini hiçe sayarak orgazm meselesi haline getirmelerinden.

Utanmaya devam ediyoruz o çocuklara sahip çıkması gereken Beşiktaşlılar beklerken rakibinin fi tarihinde oynadığı bir maçta farklı mağlubiyet almasını öne savunan Beşiktaşlılardan.

Beşiktaş'ın resmi sitesi bile bu sonucu haber yapmayarak aklınca bu sonucu ''hezimet''olarak değerlendirirken, Fenerbahçe resmi sitesi uzun zaman sonra ilk defa u15'in bir maç sonucunu haber yaparak kendince durumu ''tarihi bir başarı'' olarak değerlendirmiş.

Siz de utanın bu ülkede amatör branşların sadece avrupa kupası kazanıldığı zaman haber olmasından. 10-15 yaş arası çocukların sadece derbi maçlardaki sonuçlarını medyadan öğrenmekten.

15 yaşınızda spor yaparak önünüze bir hedef koyup, başarısızlık aldığınızda bütün ülkenin dalga unsuru olacağınıza oturun evde telegol izleyin çocuğum. Ya da kimse şaşırmasın bu çocukların gelecekte ne yapmak istiyorsun denildiğinde '' tabi ki avrupa'da oynamak istiyorum'' demelerine.

8 sene boyunca okullarda neden andımız okutulduğunu anlamamıştım bir türlü. Demek ki hayatı boyunca insanlıktan nasibini alamayacak olanlara küçük bir şeyler öğretme derdi varmış. '' ... küçüklerimi korumak ...''.

Güzel Bir Akşamdan Geriye Kalan

2011-12-15T02:40:00.000+02:00

Unuttuk Seni Mühendis Oktay

2011-12-14T10:53:00.002+02:00

14 Aralık 1991 akşamı Galatasaray – Beşiktaş maçının ardından, boynunda Siyah-Beyaz atkı var diye kalabalık bir Galatasaray grubunun saldırısına uğramıştı Mühendis Oktay Akdemir. Hastaneye kaldırılmasına rağmen, kafasına aldığı ağır darbeler sonucu yaşamını yitirmişti. Öldüğünde 30 yaşındaydı.

Oktay abi bugün hayatta olsaydı, 50 yaşında olacaktı. Belki de oğluyla, kızıyla gelecekti bu akşam ki maça. Belki de oğlu “Hadi baba, sen de Kapalı’ya gel bu akşam” diyecekti. “Yok evlat, biz eskiler deniz tarafında oluruz yine” diye yanıtlayacaktı Oktay abi. Hiçbir zaman yaşanmayacak dialogların hayalini kurmak kaldı bize. Bir de çıkarmadığımız dersler.

Oktay abinin katilleri, o dönem komik cezalar aldılar. Bir insan hayatını sonlandırmanın sıradan bir şey olduğunu gösterircesine. Aynı kişiler ellerini, kollarını sağlayarak devam etti hayatlarına. Hem de büyük kalabalıklardan hak etmedikleri saygıyı görerek, kendilerine lider denilerek. Gerçi bu ülkenin kimyasında var suçu örtbas etmek, suçluyu el üstünde taşımak.

Bütün bunların yanında bir de kendi özeleştirimizi yapalım. Geride bıraktığımız Pazar günü Oktay abinin anması vardı. Sadece 10-12 kişinin katıldığı. Kimseye akıl, icazet verecek değiliz. Lakin iç ses de susmuyor. Biz, bu kadar vefasız değildik. Bu kadar unutkan da değildik. Sadece Galatasaray maçları öncesi Oktay abiyi hatırlayacak kadar popülist de değildik. Ne oldu da allak bullak ettik her şeyi? Ne oldu da “atkın, emanetimdir” dediğimizi unutur olduk? Ne ara bu kadar değiştik?

Herkes, kendi vicdanına gönül rahatlığı ile verebiliyorsa hesabını zaten susmak düşer bize de.

Ruhun şad olsun Oktay abi. Bağışla bizi.

Yalancı Mücadele

2011-12-12T00:15:00.002+02:00

Yine bir İBB maçı. Yine puan kaybı. Maça dair olan, biten, olumlu-olumsuz yanlar, oynanan futbol ile ilgili tespitler şu an umrumda değil.

Bir taraftar olarak sahada elde edilen skordan ziyade, saha içerisinde olan, bitenle daha çok ilgileniyorum. Sonuç, en son ilgilendiğim kısım oluyor. Necip'in bugün gol olmayan pasından ne kadar keyif aldıysam, Sivok'un can siparane şekilde - üstelik rakibine faul yapmadan- uzanıp, uzaklaştırdığı top da aynı keyfi veriyor. Yine Sivok'un yanlışlıkla Egemen'in yüzüne gelen tekmesi sonrası, suratında oluşan "kahretsin" ifadesini seviyorum. Pektemek'in Gençler deplasmanında gol attıktan sonra sevinmeyerek, eski takımına olan saygısını göstermesini saygıyla karşılıyorum. Aynı Gençler'in 0-2'den durumu 4-2'ye getirdiklerinde sevinçlerini olgunluk düzeyinde yaşamalarını takdir ediyorum. Ligin yeni ekibi olan Orduspor'un, bizle oynadıkları müsabakada ilk dakikadan itibaren kimliklerinin dışına çıkmamalarını alkışlıyorum. Üstelik mağlup duruma düşüp, ardından beraberliği yakaladıkları halde taviz vermediler bu durumdan. Bunların hepsi birer kimlik, kendini ifade şekli bir nevi.

Bir de işin İBB kısmı var. Dillendirdiğimiz zaman, "adamlar, sürekli sizden puan aldığı için böyle diyorsunuz" diye eleştiriliyoruz. Bunu da bir yere kadar kabul edebilirim. Lakin bir çırpıda yukarıdaki örnekleri vermişken ve daha buna benzer yüzlerce örnek verebilecekken, böyle bir eleştiri büyük haksızlık. Aynı oranda samimiyetsizlik. Vaktiyle Kocaelispor süper ligde iken, belalımız olduğu dönemler olmuştu. İçeride, dışarıda çok yakmıştı canımızı. Ama hiç hatırlamam İBB ile aynı kefeye koyup, söylendiğimizi. Hakkını vermişizdir. "Ulan yine canımıza okudular, vay arkadaş" diye söylenmişizdir. Aynı şekilde Gençlerbirliği ve Bursaspor'un ters geldiği seneler olmuştur. Yine hatırlamam bu derece sızlandığımızı.

İBB, hakikaten içeride, dışarıda oynarken zorlandığımız bir ekip. Hep mücadele dendi, emek dendi, istikrar dendi. Bugünden sonra bir daha bu ifadelerle İBB tanımı yapan olursa, değil tartışmak, dinlememek benim için en yararlısı olacaktır. Bir takım, henüz ilk yarıda kale vuruşlarını gecikmeli kullanıyorsa, sıradan fauller sonrası ayağa kalkmıyorsa, oyunu soğutmak için her türlü şeyi deniyorsa, bunun adı mücadele ve mücadele sonrası puan kazanmak değildir. Ahlaksız iş anlayışıdır. "Adamlar, Beşiktaş karşısında 1 puana razı şekilde oynuyor, buna göre oynuyor" demek de işin kolayına kaçmak. İBB oyuncuları, sahada mücadele edip, bunun sonucunda kazanmaktansa, oyunu soğutup ve çirkinleştirip, bunun avantajlarını elde etmeyi tercih ediyor.

Abullah Avcı, İBB'nin başında bulunduğu süre içerisinde kendi kimliğini doğal olarak takımına aşıladı. Mevcut tavırları yüzünden Şeref Bey'de hep tepki gördüler. Durumu "sindirememek" olarak değerlendirdiler. Lakin Şeref Bey'de hakkıyla bizi yenen takımları alkışlayarak uğurladığımızı görmezden geldiler. Aynı Avcı, kupa finali sonrası havaalanında taraftarlarla çıkan kavga sonrasında "burada kaybetmedik" diyebilecek kadar ahlaksız bir söylemde bulunmakta çekinmemişti. Onun bu söyleminin sahada yer alan şeklini de İBB'nin mevcut oyun anlayışı olarak değerlendiriyorum ben. O yüzden bugün kaybedilen 2 puandan ziyade, böyle bir takıma karşı 2 puan kaybetmek canımı sıkıyor. Rakibine saygı duymayan, ikili dialogların tamamında elleri, kolları çalışan, çimin kokusuna bayılan bir ekibe 2 puan vermek, onların karşımıza "rakip" sıfatıyla çıkmaları, istikrar, mücadele diye övgü almaları ve hak etmeyene karşı puan kaybetmek bu işin adaletsizliği.

Şeref Bey'de alkışlarla uğurlayacağımız, hakkını vereceğimiz rakiplerin daha çok olması dileğiyle.

Not: Fotoğraftaki Ernst'in yüz ifadesi, benim tam da bu konuyla ilgili öeehh tepkime uygun.

Dejavu III

2011-12-07T10:56:00.003+02:00

5 Aralık 2010 Beşiktaş - Bursaspor

5 Aralık 2011 Beşiktaş - Orduspor

Socrates

2011-12-05T15:52:00.003+02:00

Atkı koleksiyonunu takip edenler bilecektir. Bundan 1 hafta önce Brezilya kulüplerinden birkaçının atkısını eklemiştim. Aralarında Corinthians atkısı da vardı. Ve selamımızı çakmıştık Socrates'e. Ondan gelen haber ise üzdü bu sefer. "Keşke yaşım daha büyük olsaydı da doya doya izleyebilseydim" dediğimiz adamların arasında yer aldı hep. Bize bolca hikaye bırakarak, ayrıldı aramızdan.

"Corinthians Demokrasisi’yle yarattığımız momentum harikaydı. futbol gerçekten popüler olduğundan ve sürekli göz önünde olduğumuzdan dolayı ülkede polemik yaratacak ve özgürlüklerle ilgili, işçi ve işveren olmakla ilgili her mecliste tartışılacak bir eylem yaratmayı başardık; ki nüfusun büyük çoğunluğu için demokrasiden bahsetmenin tahayyül edilemeyeceği zamanlardı."

Socrates

Emeklilik Sendromu

2011-11-29T23:04:00.005+02:00

Deron Williams diye bir adam geldi. Basketboldan anlamayanlar, keyif almayanlar bile izledi onu. Adam, sporcu. İşini iyi yapıyor, mütevazi. Kısa zamanda herkesi kendisine hayran bıraktı desek yanlış olmaz. 3 ay gibi bir zaman zarfı içerisinde bolca güzel sahne de ekledi zihinlerimize. O, bizi, biz de onu sevdik.

Her güzel şeyin sonu vardır klişesine sadık kalındı. Lokavt bitti haberi geldi. Ve Deron Williams, ZZ Leiden maçı öncesi takım arkadaşlarına, taraftarlara veda etti. Buraya kadar her şey iyi, güzel, hoş. Bundan sonrası ise tam Beşiktaş yönetimine yakışır cinsten. Deron Williams'ın 3 aydır terlettiği 8 numaralı forma emekliye ayrıldı. Çok merak ediyorum: Bu kimin aklına geldi ve kimler "evet ya, süper fikir keh keh" diye onay verdi. Napıyorsunuz siz? Konu, Deron Williams'dan bağımsız bir durum. Sanırsın adam senelerini verdi Beşiktaş'a. 3 ay, sadece 3 ay. Kimse, kısa süre içerisinde yaptıklarını hor görmüyor, küçümsemiyor. Ama 3 ay yahu! Kendini, bu formayı nasıl bir değersizleştirme şekli bu?

Aziz Akyavaş
Hurşit Baytok
Faruk Çagan
Ateş Çubukçu
Tom Davis
Battal Durusel
Osman Kerimol
Ahmet Kurt
Fehmi Sadıkoğlu
Zeki Tosun
Altimur Tülmen

Bu isimleri tanıyor mu acaba Beşiktaş yönetimi? Basketbol tarihimizdeki tek şampiyonluğumuzu elde eden kadro. (1975) Bu kadrodan biri ya da birileri değil de neden Deron Williams? Hayır, forma emekli edeceksen şu kadrodan yap da bir anlamı olsun. Bilelim sebebini ve kıymetini. Net sayfalarında 500 liraya sattığın formayı emekli ediyorsun. Kötü Türk filmi gibi yönetim. Güldürmüyor bile, ağızda leş, acı bir tat bırakıyor.

Eğer senin için kadir, kıymet bu kadar mühimse Baba Hakkı için ne yaptın? Şeref Görkey için, Rıza Çalımbay için. Eğer bir efsane yaratma derdindeysen, senin 108 yıllık tarihinde alası var. Ne yaptın onlar için?

Tek umudum şu: Emeklilik şuan gündemdeyken, siz de bırakın şu koltukları da emekli olun tez zamanda. Bizim de hiç değilse, yarınlara umutla bakmak için bir sebebimiz olsun.

Kimi Yiyorsunuz?

2011-11-29T21:49:00.002+02:00

Yönetim, bir süredir yeni bir nane çıkardı. Maç sonunda, kimi oyuncuların formasını internet üzerinden satışa sunmak. Üstelik abartılı fiyatlarla. Bu "görgüsüzlük" hali yeterince rahatsız edici iken, kendi yönetimimizin bizleri utanmadan salak yerine koyması da başka bir hikaye.

Trabzonspor maçı sonrasında yine beş forma satışa çıkarıldı. İbrahim Toraman, Cenk Gönen, Roberto Hilbert, Ricardo Quaresma ve Egemen Korkmaz'a ait olduğu iddia edilen formalar için istenen ücret 500 TL idi. Dün, resmi sitemiz bu formaların tamamının satıldığı haberini yayınladı. Haberde de ibare aynıydı: " Oyuncularımızın, karşılaşmada giydikleri formalar..." http://www.bjk.com.tr/tr/haber/50493/formalar_satildi.html

Bu satılan formalar, oyuncularımızın Trabzonspor maçında giydikleri formalar ise, maç sonunda Egemen'in formasını alan Glowacki'den bu formayı geri mi aldınız? Egemen Korkmaz'a ait olduğunu iddia ettiğiniz ama olmayan formayı 500 TL olarak satmaya utanmıyor musunuz? Siz mi çok zekisiniz, biz mi çok salak?

Videonun 6:03 anına dikkat lütfen:
http://www.ligtv.com.tr/VideoHaber/?r=1&hid=102805

Bizimkiler / Maç Hastası

2011-11-16T11:40:00.004+02:00

Videolardan, henüz yüz yüze gelmediğim; ancak Beşiktaşlılığını çok takdir ettiğim Hüseyin (only_eagle) sayesinde haberdar oldum.

Çocukluğumuzun meşhur dizisi "Bizimkiler"in "Maç Hastası" bölümünden parçalar. Beşiktaşlı dayı rolünde de, aramızdan erken ayrılan gerçek, güzel Beşiktaşlılar'dan Yaman Okay var.

Şeref Bey'de bir gündüz maçı. 26 Şubat 1989, rakip Malatyaspor. Feyyaz, Ali, Ferdinand ve Şenol'un golleri ile 4-0 galip geliyoruz.

Video hüzünlendiriyor. Eski taraftar, eski atkılar (el örgüsü), stat önünde satılan bantlar, yapıştırmalar, eski İnönü Stadyumu reklama bulaşmamış, eski pankartlar (Edirneliyim ama Beşiktaşlıyım, aklımı seveyim. Dünyada her şeyi sevebilirdim, sevmeye senden başlamasaydım), eski amigolar, eski üçlü, eski Kapalı, eski Yeni Açık, sahada zaten Kara Kartal. Özetle eski Beşiktaş. Deli gibi özlenen Beşiktaş.

Not: Hangi maç olduğu ile ilgili uyarı için Hüseyin'e teşekkürler.

İyi ki Doğmuşsun Gülen Adam

2011-11-11T15:02:00.003+02:00

"Ulan kurban olduğum Kara Kartal, adın bile yetiyor."

Çocukluğumuzun gülüşlerinde bol imzası olan Kemal Sunal, keşke hayatta olsaydı da yüzüne söyleyebilseydik "iyi ki doğdun" diye.

İyi ki Doğmuşsun Kazım Koyuncu

2011-11-07T14:01:00.003+02:00

"Yeni şarkı yaratmayı çok isterim tabi. Bir tane bile yapsam çok güzel bir şey yapacağımı biliyorum ama bu durumda yaratmak çok zor. Hastalığım dışardan bakıldığında bir sanatçının yaratması için biçilmiş kaftan gibi duruyor. Bunalımlar, savaşlar, bilebileceğimiz bütün kötü şeyler sanki sanatçıların yaratması için yaratılmıştır. İnsanlar dışardan hep böyle sanırlar. Bence bu müziği dinleyenlerin, resmi görenlerin, tiyatroyu izleyenlerin söyleyebileceği şeyler. Sanatı takip eden insanların sanrısı yani. Asla küçümsemek için söylemiyorum ancak başına gelmeyenin bilebileceği bir durum değil bu hastalık hali. Sanatçı her zaman hayatla bir sorun yaşar !! haa bu tabi bir sanat eseri olarak ortaya çıkabilir; ama hiçbir şey olarak da çıkabilir. Bu ne benden ne de benim durumumda olan bir sanatçıdan değer kaybettirmez. Yaşadığım süreci bir sanatçının, Kazım ın, hatta en önemlisi bir devrimcinin süreci gibi yaşadığımı düşünüyorum."

Koyverip, gitsen de bizi, unutmadık seni...

Beşiktaş Nedir?

2011-11-03T22:20:00.003+02:00

Milyonlarca Beşiktaşlı için budur.

Not: Eklediğimiz videoya UEFA müdahale etmiş. Değiştirilmiştir. UEFA, sana bile kızmıyorum şu an:)

Yalnız Değilsin Van

2011-10-24T14:59:00.002+03:00

Hep beraber siyahı, beyaza çevirmek elimizde. Elini bırakma kardeşinin. Şehriniz ile ilgili irtibat noktaları için: http://yalnizdegilsinvan.wordpress.com/

Hep Siyah, Hep Siyah

2011-10-17T10:25:00.002+03:00

Dün, Metin Keçeli kendi twitter hesabından altyapı sorumlumuz Ulvi Güveneroğlu'nun görevden alındığını, yerine Emrah Bayraktaroğlu'nun getirildiğini söyledi. Gerçi söyledi demek yanlış bir ifade şekli olur. Zira kendisi, bu görevden alınıştan haberi olmadığını ve durumu basından öğrenmiş olmasının şaşırtıcı olduğunu dile getirdi.

Peki hangisi daha şaşırtıcı ve utanç verici? Kulübün ikinci başkanının durumdan haberdar olmayıp, olan biteni basından öğrenmesi mi? Yoksa bu olan, biteni utanmadan twitter üzerinden dile getirmesi mi?

Peki siz, ne işe yarıyorsunuz sayın Keçeli? İkinci başkan sıfatı size neden verildi? Sus payı mı? Yoksa icraatler için mi? Tek adam ile yönetilen Beşiktaş'ta, kulübün ikinci başkanı yaşananları basından öğreniyor ve buna karşılık tek hamlesi twitterdan açıklama yapmak. Siz ve yönetim kurulunun geri kalanı ne işe yarıyor? Sizin fikirlerinizin bir kıymeti yoksa, size danışılmak akla bile gelmiyorsa, o koltukta oturmanın manası ne?

Tarih, tek adama hizmet edenleri, özeleştiri yapmayanları, dertleri Beşiktaş değil de koltuk olanları unutmayacaktır.

Gökhan Değirmenci

2011-10-15T22:12:00.002+03:00

Bu akşama dair söylenecek çok şey var. Ve en son konuşulacak şey kötü futbol. Başkanı, yönetilemeyeşimizi, futbolcumuzu, taraftar olarak kendimizi... Beşiktaş, bu gece kazanamadı diye üzülmüyorum. Kaybedilen puanlara değil, bambaşka şeylere üzüntüm. Kazanılması artık zor olan şeylere. Ve bunların hepsine dair benim de söyleyeceklerim vardı. Lakin, maçın bitimiyle Gökhan Değirmenci'nin Şeref Bey'in çimlerine yığılmasını aklımdan çıkaramıyorum.

Bundan 10 gün önce Burası Kapalı'dan Eser, bilgilendirmişti bizleri. Kayserispor-MİY mücadelesi sürerken, Gökhan'ın babası ne yazık ki aramızdan ayrılmış. Gökhan da, babası da Beşiktaşlıymış. Babamızın en büyük arzularından biri de oğlunu Beşiktaş forması ile izlemekmiş. Ömrü yetmedi bu arzusunu görmeye. Fakat oğlu bugün gösterdiği mücadele ile Şeref Bey'de kendi takımının kazanmasında büyük rol oynadı. Maçın bitimiyle de Şeref Bey'in çimlerini gözyaşları ile ıslattı. Bizlerin de içini parçaladı.

Umarım bu gece ki gözyaşları, hayat boyu mutluluklar olarak geri döner Gökhan'a. Tekrar başı sağolsun, babamızın da ruhu şad olsun.

Oğuz Çetin'e Sorular

2011-10-13T11:33:00.004+03:00

Geçtiğimiz günlerde İbrahim Toraman, milli takıma alınmaması ile ilgili kimi eleştirilerde bulundu. Bazı oyuncuların kredisinin sonsuz olduğundan, yani seçilmek için performansa bakılmadığını dile getirdi. Durumu Toraman özelinden çıkarırsak, pek de haksız sayılmadığı gün gibi ortadadır. Milli takım, çokça uzun zamandır "birilerinin" takımı konumundadır. Kimi oyuncular, performanslarına bakılmaksızın her daim çağırılmakta. Aynı şekilde Anadolu takımlarından her hangi birinde oynayıp, düzenli istikrar sağlamasına rağmen hiç çağırılmayanlar var. Ya da bir hazırlık maçında yalandan çağırılıp, sonra hiç akla gelmeyenler.

Benim için varsa yoksa Beşiktaş'tır. Milli takımı önemseyip, ciddiye almaktan çok çok seneler önce vazgeçtim. Milli takım, beni heyecanlandırmıyor, kendimden bir parça bulamıyorum. Zihniyeti, işleyişi, içine aldığı oyuncuyu, hocayı soktuğu kalıbı sevmiyorum. Bununla birlikte, kendi takımımın oyuncusu hakettiği dönemde onun için çok önemli olan bu payeyi almadığında kızıyorum. Yoksa Beşiktaş'tan oyuncu alınmış, alınmamış zerre umrumda değil. Hatta, bizden oyuncu almasın aman sakatlanırlar diye endişelenirim. Ancak profesyonel bir futbolcu için kıymetli bir alan olduğunu da bilirim. Oyuncum adına üzülürüm, o üzüldüğü için.

Toraman'ın seçilmemesi bu dönem ile ilgili değil sadece. Çok uzun zamandır nedense tercih edilmiyor. Üst düzey stoper olduğu iddiasında değilim; ancak hiçbir zaman haketmediğini söylemek de büyük haksızlık olur. Kimlerin ısrarla seçildiğini düşünürsek.

Aynı şekilde Necip, geçen sene gösterdiği performans ile A takıma seçilmemiştir. Necip gibi genç oyuncular için çok daha mühimdir bu. Gelişimlerini ilerletmek adına mühimdir. Onun gibi oyuncuları diri tutmanın, çıta altına düşmemesini sağlayan unsurların başında gelir.

Durumu Beşiktaş ile sınırlı tutmayalım. Mesela Gaziantepspor'daki Olcan, geçen sene ligin en iyi adamlarından biriydi. Bu çocuk, bu performans ile seçilemediyse, daha nasıl bir performans sergilemeli? Olcan, kendi kendine dememiş midir, şimdi çağırılmadıysam bir daha hiç çağırılmam heralde diye. Senenin en çok süre alan adamlarından biri olan Kayserisporlu Hasan Ali, kendi takımında dahi oynayamayan mevkidaşının çağırıldığını görüp, kendisini göremeyince ne düşünmüştür acaba? Örnekler artabilir gitgide. Akla ilk gelenleri saydım sadece.

Tekrar konunun başına dönelim. Toraman'ın açıklamalarından sonra Oğuz Çetin de yanıt vermiş hemen. Tabiki de yanıt hakkı olacaktır. Ama sırf yanıt verirken kullandığı üslup, kurduğu cümleler bile onun seçimlerinin ne derece yanlı olduğunun kanıtı.

"Kişiler ve isimler hiç önemli değil. Bu konuda konuşmayı sevmiyorum ancak bu konuda şöyle bir örnek verebilirim. Türk futbolunda önemli yer almış bir kişiyim. 19 yıl Türkiye liginde oynadım, 26 yaşında ilk kez A milli formayı giydim ve 70 kez milli oldum. Milli takım kaptanlığı yaptım. 1999'da Sayın Mustafa Denizli'nin milli takımın başında olduğu dönemde milli takıma alınmadım ve hiçbir zaman da konuşmadım. Dolayısıyla duygulara hakim olmak lazım. Kimin hakkında konuştuğuna dikkat etmek lazım. Ama ben her zaman bu tip gençlere hoşgörülüyüm. Gençler, heyecanlılar, istekleri, arzuları var. Ama öncelikli olarak kendi performanslarına bakmaları gerekiyor ve bu tarz eleştiri yapan oyuncuların o mevkide oynayan oyunculara bakması gerekiyor. Uygun görülen, inandığımız oyuncuları bünyemize alıyoruz. Tabii ki Toraman gibi oyuncular da performansını yükseltirlerse, üstün başarı gösterirse, özellikle takımında oynamaya başlayıp orada gözümüze girerse o da milli takıma tekrar girebilir."

Bu söylenenler doğrultusunda kendisine sormak isterim:

1- Bu konuda konuşmayı sevmiyorum dedikten sonra kendisiyle ilgili "sözüm ona" bir örnek vermek, kendini yüceltmeye çalışmak yüksek egonun bir sonucu mudur?
2-1999'da milli takıma alınmadığını söylerken bizlerle dalga mı geçiyor, şaka mı yapıyor? Çünkü Oğuz Çetin, 1963 doğumlu. 1999 senesinde 36 yaşındaydı ve 1 sene sonra aktif futbol hayatını sonlandırdı. 99 senesinden örnek vermek ancak şakacı bir kişiliğin örneği olabilir.
3-Ülkemizdeki oyuncuların kimin hakkında konuşup, konuşmayacağına dair yazılı bir liste var mıdır? Var ise bilgilenmek isteriz.
4-Gençlere hoşgörü.. Toraman, 30 yaşında. Mesleki anlamda genç değil. Bu soru değil, bir hatırlatma.
5- Eleştiri yapan oyunculara, kendi mevkilerinde oynayan diğer oyuncuların performansları ile kendilerininkini kıyaslamayı tavsiye etmek güzel bir öneri. Şu kıyasın değerlendirmesi hepimizi mutlu edecektir: Gökhan Zan, Servet Çetin?
6-Takımında oynayıp, gözümüze girerse Toraman'ı alırıza istinaden de: 5. sorudaki isimleri cepte tutarak, Yekta Kurtuluş ve Mert Günok'un nerede gözünüze girdiğini açıklarsanız bahtiyar oluruz.

Ancak ve Ancak

2011-10-13T10:12:00.003+03:00

"Herkesi bir zaman için aldatabilirsiniz, bazı kişileri her zaman aldatabilirsiniz; ama herkesi her zaman aldatamazsınız! Ben kimseyi hayatım boyunca aldatmadım!"

Süleyman Seba, 2000 senesinde Beşiktaş başkanlığına veda ederken, sözlerini bu cümlelerle bitirmişti. O zaman da etkilenmiştik, o zaman da kulağımıza küpe olsun bu laflar demiştik. Ancak aradan geçen 11 yıl sonrasında hiçbir zaman bu denli tokat hissiyatı oluşturmamıştı bu satırlar.

Başkanından, yöneticisine, sporcusundan, taraftarına... Herkes önce kendi vicdanına hesap verecek. Ve Beşiktaş, bizim bildiğimiz, sevdiğimiz Beşiktaş olarak yola devam edecekse, o vicdanlardan ak çıkanlar ile devam edecektir.

Bizim Semt, Bizim Çocuklar, Bizim Seba

2011-09-29T09:53:00.004+03:00

Her geçen gün Beşiktaş kulübü taraftarına uzaklaşırken, yabancılaşırken, bizden biri olmayı başaran bir şube var: Hentbol takımımız. Burada defalarca dile getirdik. Nasıl bir takım olduklarından söz ettik, yokluğa rağmen son senelerde kulübün en başarılı şubesi olduklarını anlattık.

Semtin göbeğinde, Süleyman Seba Spor Salonu’nda yapıyorlardı maçlarını. Bizim çocuklar, bizim semtte, bizim salonumuzda oynuyordu. Nice zafer tadında galibiyetleri Seba’da elde ettik biz. Avrupa’daki rakiplerimiz 2 bin kişilik dolu salonlarında oynarken, buradaki az ama öz topluluğa hayran olduklarını dile getirdiler.

Beşiktaş, seneleri çifte kupalar ile kapatırken, seneyi namağlup sonlandırırken, Avrupa’da mücadelesini sürdürürken, bir kanal da bizim maçımızı versin diye bekledik durduk. Dün, Ntvspor’un hentbol ligini yayınlayacağı haberi geldi. Sevindik. Bizim çocukları dileyen izleyebilecekti artık. Daha bu haberin üzerinden 24 saat geçmeden, Beşiktaş’ın maçlarını Süleyman Seba Spor Salonu’nda değil de, Esenler’deki Hakkı Başar Spor Salonu’nda oynayacağı haberi geldi. Gerekçesi ise: Süleyman Seba Spor Salonu’nda tek tribün olması ve yayın sırasında kameralar tribünde yer alacağı için “duvarı” yayınlayamayız bahanesi.

Taraftarın ne düşündüğünü sormadan, hentbol takımının ne düşündüğünü sormadan alınan bu karar, karar değildir. Bunun adı sürgündür. Sırf yayın uğruna taraftarından koparamazsınız Beşiktaş’ı. Beşiktaş, gücünü semtinden alır. Ümraniye’ye giden futbol takımı, Akatlar’da oynayan basketbol takımı düşünüldüğünde tablo daha net çıkıyor karşımıza. Ve Beşiktaş taraftarının elinde uzunca bir süredir sadece hentbol takımı vardır.

İşte sırf bu yüzden: Beşiktaş taraftarı, elindeki o “sadece” ye sıkı sıkıya sahip çıkmalıdır. Yukarıdaki fotoğraf da maç sonu çekilen bir karede ibaret değildir. Bizim çocukların, bizim salonumuzda, bizim semtimizde bizlerle kaynaşmasıdır.

Carlos

2011-09-28T18:00:00.003+03:00

''Beşiktaş kötü top oynuyor''

''Stoke kesin Beşiktaş'ı yener''

''Carlos Hoca felan değil''

Kötü top oynayalım arkadaş varsın İngiltere'de bir hezimet daha yaşayalım. Carlos'u şansı bu sefer yanında olmasın hoca olmadığını bir kez daha tekrarlayın. Futbol'un ve Beşiktaş'ın dört bir yanını kötü adamlar sarmışken şu Carlos denilen adama sarmayın bari. Bütün kötülüklerin ihalesini bu adamın üzerine yıkmayın. Bırakın böyle mutsuz olalım.

http://youtu.be/bfjCMkpzeHU?t=2m7s

Hayat Devam Ediyor

2011-09-23T13:15:00.003+03:00

"Taraftarlarımıza teşekkür ediyorum. Şampiyon Bursaspor'un taraftarına yakışır bir şekilde davranış ve söylemlerde bulundular."

Aynen öyle Ertuğrul Sağlam, herkes kendine yakışanı yaptı. Son dakikadaki Beşiktaş geleneği de bize yakışan zaten.

Born To Be Wild

2011-08-30T16:46:00.004+03:00

Bundan kısa bir süre önce Ultras Project isminde bir proje hayata geçirildi. Kendilerini bağımsız bir sokak markası olarak adlandırıyorlar. İlham kaynakları için şöyle bir açıklamaları var: " Ultras Project’in beslenme kaynağı sokak ve ona ait alt kültürün öğeleridir. İçinde bulunduğumuz toplum dinamikleridir, mensubu olduğumuz tribün ortamı, sevdiğimiz filmler, okumaktan zevk aldığımız yazarlar, dinlemekten ve eşlik etmekten hoşlandığımız şarkılardır. Ultras Project tüm bunlardan ilham alır ve ürünlerine yansıtır." Daha fazla bilgi sahibi olmak isteyenler kendi sitelerini ziyaret edebilir. www.ultrasproject.com

Geçtiğimiz günlerde ben de bir adet tişört edindim. En uygun model de Born to be Wild oldu. İzmir'de yaşayan bir Beşiktaşlı olarak, Beşiktaş'a kavuşma anımın tamamı deplasman tadında. Semte adımımı atıp, Şeref Bey ile buluştuğum ana kadar hep deplasmana gidiyormuşum hissini taşıyorum. Ne zaman ki semtle buluşurum, o zaman ruhum arınıyor sanki. Tişörtü gördüğümde de bunlar düştü aklıma.

Evet, fonda da çalıyor şu an.
Born to be wild
Born to be wild

2012 Model Beşiktaş Tribünü

2011-08-19T15:09:00.003+03:00

Maç günü akşam 7’ye kadar maça gidip gitmeyeceğimi bilmiyordum. Hali hazırda bir kombinem yoktu ve en yoğun teklif semtte bir pub’da maçı izlemekti.

Bir telefon geldi yakın bir arkadaşımdan ve o kritik soruyu sordu. Maça geliyor musun ? Bilmiyorum ben sana birazdan döneceğim diyerek biraz daha düşünme payı istedim.

Beşiktaş’a gitmek üzere yola çıktığımda maça gitmeye karar verdim. Bir bilet de benim için al diye telefon açtıktan sonra maç psikolojisine birdenbire girdim. Belki de herşey çok güzel olacak-tı.

Bak işte her zaman ki gibi Üsküdar-Kabataş motoru. Beşiktaş formalı herkes, heryer siyah beyaz. Mevsim de güzel ki sorma. Biraz sessizlik var ama olsun. Stadda çıkacak bir tezahurat ile atılır safralar.

Motorun arkasında iftarını sigara ile açan Beşiktaşlılara özenip bir sigara da ben yakıyorum. Sigara bitiyor ama o yol belki de ilk defa bitmiyor. 5 dakikada Kabataşâ giden motor yanaşamıyor bir türlü iskeleye. Sessizlik boğuyor artık.

Kabataş’a yanaştığımızda dünyanın en güzel kalabalığı karşımda. Çimenlerde iftarını atkısının-bayrağının üzerine serdiği yemek ile açıyor oruç tutanlar. Bilet almak için koşuşturanların arasına karışıp yolunu unuttuğumuz biletix gişesine doğru uzanıyoruz.

Herşey biraz daha normalleşiyor stad çevresini gördükçe. Askerlik ve askerliğin bitişi sezon sonuna denk gelmesiyle uzun bir ara uzak kaldığım atmosfer aynı heyecanında-güzelliğinde. Belki de herşey çok güzel olacak-tı.

Arkadaş ile buluşup bilet işi hallediliyor. Beşiktaş biletleri koleksiyonuma uzun yıllar sonra bir iç saha maçı bileti giriyor. Olsun. Eski açık numaralı tarafına yani son 6 yıldır olduğum tribüne girmeye karar veriyoruz. Hem tanıdık arkadaşlarda orada olurdu-mu ?

Fotoğraf makinamı almadan geldiğim ender maçlardan olduğundan aramayı kısa sürede atlatıp turnikeden geçmek üzere bileti görevliye teslim ediyoruz. Ve içerdeyiz. Sanki ilk defa maça geliyormuş gibi ya da bir milat’a tanıklık edecek olmanın heyecanı.

Çok net söylüyorum. Eski açık üst tarafa çıkan merdivenler hayatımda beni bu kadar hiç heyecanlandırmamıştı. O merdivenlerden yukarı çıkmak ve sahayı ilk gördüğümde kazılan bir tünelde ışığa kavuşmaktı belki de.

Maça gelirken yolda bolca karşılaştığım gurbetçi Beşiktaşlılar stadda da oldukça fazlalar. Yine aynı duruma bağlı olarak çok sayıda küçük yaşta beşiktaşlı, yavru kartallar.

Eski açık tribünde bir zamanlar 40-50 kişilik bir grupla bulunduğumuz yerde şimdi birbirini tanıyan 4-5 kişiyiz. Ama maçta öyle şeyler olacak ki ve öyle bir maç olacak ki herkes yeniden gelecek mabedine. Biz de kombine alacağız belki.

Ve maç başlar. Ayrıntılar Spor sitelerinde ve bloglarda vardır ...

Tribün mü ? Tribüncü adamların semtte cafelerde-publarda ya da evinde olduğu, ya da en iyi ihtimal açık tribünlere dağıldığı bir tribün mü ?

Tepki mi ? Kim gösterecek o akılı. Sözüm meclisten dışarı kim kaç metre koşmuş istatistiğini tutan adam mı yoksa yıllardır onbinlerce kilometre deplasman yapan adam mı gösterir o tepkiyi ?

Beşiktaş’ı bir başka seven adamların başka yerlerde olduğu tribünden bu dakikadan sonra anlamlı tezahurat-beste beklemek biraz hayal gibi. Pankart yine yapılır, çünkü oranın adresi belli. En fazla kendini tekrarlar tribün. Eyyamcı Hakem diyebilir ama öyle bir tezahurat daha çıkaramaz. Sevdan kitap olsun okulda derslerde diye de bağırır bu tribünler ama öyle besteleri çıkaracak adamları çıkaramaz.

Koca sezona dair planım 5-6 maça gitmek. Dün maça bilet alarak gitmem Cem Yılmaz’ın Herşey Çok Güzel Olacak filminde bar açma hayalleri doğrultusunda sandalyeleri alıp eve koymasıydı. Dün maç sonucu göstedi ki Pub-kahvehane köşelerinde Beşiktaş’ı izlemeye gayret göstereceğiz. Hazır resmi twitter hesabımız da açılmışken Beşiktaş’ı artık oradan follow ederiz.

Bırakmam Beşiktaşım Seni

2011-08-19T11:22:00.003+03:00

- Kombine aldın mı? Yok, almadım. Nasıl alayım bu fiyatlarla?
- Dayanamıyorum, bilet alacağım bugün.
- Aylar sonra Beşiktaş'a kavuşma günü niye böyle durgun herkes?
- Forma da alamıyorum ki...
- Hah çıktı Beşiktaş! Şeref Bey'in sahibi geldi. Şort siyah, forma beyaz.
- Beşiktaş, seninle ölmeye geldik!
- Goool.... 19. dakika 03. saniyede
- Yapma be İsmail, olmayan penaltıya böyle sevilmez ki!
- Daha kaç tane kale vuruşunu taça atacaksın Rüştü?
- Ersan ve Bebe sahada olsaydı ne güzel olurdu.
- Quaresma, Kiev maçında ne kadar lüzumsuz bir kart gördüğünü anladın mı?
- Maçın en güzel atağı ve bir daha gol.
- Carvalhal, tatlı adamsın be hoca. Gol sevinçlerin, yerinde duramayan halin.
- Gidiyoruz Beşiktaşım, seni görmenin verdiği mutluluk ama adını koyamadığımız garip bir hüzün ile.

Tüm bunlar bir yana: Geçen sene bugün takımın hocası Schuster'di. Tam 1 sene sonra 3. hocası ile çalışıyor Beşiktaş. Bir de bol mevzusu var cebinde. Bu şartlarda ne kadar mutlu olunur, ileriki günlerde ne olacaktır hepsi bol soru işareti. Ruh halimiz biraz da Sivok'un gol sevincinde saklı.

Karanlık kuruldu geceye,
Bir ümit var yine içimde,
Kimsesiz bu puslu gecede,
Bırakmam Beşiktaşım seni.

Çok bunaldık be abi !

2011-08-08T03:43:00.004+03:00

Şu zamanlar yeni transferlerin takıma adaptasyonunu merak etmek vardı. Hazırlık maçlarında yeni sezona dair umut beslemek. Yeni formaları heyecanla beklemek. Kombine için kredi kartı hesapları yapmak. Stadın yanından geçerken tarifsiz bir heyecana kapılmak.

Avrupa’da ki rakip ve rakiplerimizin kura çekimlerini sabırsızca beklemek. Çıkan takımın inceleme yazılarını araştırıp okumak. Kampı takip eden gazetecilerden kampla ilgili yorumları bir hevesle okumak. Necip’in efor testinden 1. Çıktığına sevinmek ya da aynı necip’in en iyi genç oyuncular listesinde 7. Olmasından dolayı 2 sene sonra nasıl bir topçu olacağını konuşmak.

Yeni sezonun taktiklerini yapmak, ilk onbirler karalamak. Alternatifsiz bölgeleri dert etmek. Paf takımından a takımına kaç oyuncu çıkar diye beklemek. Bu sene golcü sorunu çözüldü öngörüsüne bir kez daha kapılmak. Tandem tamamdır abi diyebilmek. Bu sene daha da kanatlanacağız diyebilmek.

Neşeli geçen kamp fotoğraflarından ‘’ ahaaa takımda dayanışma oturmuş. Önemli olan takım olabilmek gerisi gelir’’ ezberini bir kez daha tekrarlamak.

Her senenin ezberi bu sene bozuldu. Çok tadım-tadımız kaçtı . Savcı,telefon dinlemeleri, şike, teşvik, adalı, tayfur, metris, hapishane ziyareti, kulüp açıklamaları ... Bu gündemden dolayı diğer bütün alışkanlıkları-heyecanları unuttum.

Suçlu ya da suçsuz muhasebesine girmeye gerek bile duymuyorum. Bank asya ligide çok ürpertmiyor beni, suçsuzlukları ispatlanıp aklanma ihtimalleride derin bir coşkuya sevk etmiyor Şu şike gündemine kadar kombine fiyatlarına tepki göstermeme rağmen almaya niyetliydim. Hatta almak istemeyen arkadaşlarımıda teşvik etmeye çalışıyordum.

Ne avrupa hezimetleri, ne transfer rezaletleri ne de yönetimin saçma açıklamaları-politikaları bu denli savunmasız bırakamamıştı beni.

Asi ruh belgeselinde ayhan abinin o sözleri çınlıyor bazen kulağımda ‘’ Ben bazen Beşiktaş yenildiği zaman bir çocuk gibi sarılmak istiyorum Beşiktaş'a, kollamak istiyorum’’ . Ne olacak ki sevgimizden zerre mi eksilecek sanki diyip en zor şartlarda beşiktaşa olan bağlılığımız da Eve Dönüş filminden o sahne geliyor aklıma. Gözaltında ve işkence gören ve birbirini tanımayan iki adamın bulundukları durumu unutup, gazeteye sarılı ekmeği yerken beşiktaş haberine odaklanmaları,fenere yenildiğimizi öğrenince üzülmeleri, hoca’nın övünmek gibi olmasın ama tabi ki beşiktaşlıyım hem de gazhane tarafı kale arkası müdaviyim demesi.

Şu sıralar sanırım en güzeli yalnız başınıza sevmek Beşiktaş’ı. Ne rüzgara kapılmak ne de gereksiz tepkilere-savunmalara ihtiyaç duymadan. Nostalji şemsiyesinin altına belki de ilk defa girme gereği duymadan. Beşiktaş’ı bugünleriyle de sevebiliyorsam, bağlılığımdan birşey kaybetmiyorsam. Bir felaketten daha sağ çıkarız. Sen aklımıza mukayet ol kartalım.

Tutarsızlık

2011-08-04T10:26:00.003+03:00

2 sene önce formalarda sırta reklam alınmaya başlanınca, Yıldırım Demirören bu eylemi başaramadı. Beşiktaş formasının arkasına kendi arzuladığı fiyatlarda reklam alamadı. Sonrasında da formaların arkasında "Türk Kızılayı"nın olacağı açıklandı.

Taraftar olarak bizlerin şikayeti yoktu reklam olmamasına. Canım Beşiktaş formasının üzerinde, bizden olmayan şeylerin azlığı mutlu eder bizleri. Demirören'in samimiyetsizliğinin de farkındaydık ama. Dürüstçe ifade etmiyordu Demirören. Ve işi kendi şovuna dönüştürüyordu. Bizim ilke edindiğimiz, yürekten inandığımız şeyi kendi ağzına sakız etmişti. O günlerde demişti ki: "Beşiktaş gibi bir kulüp senede 2-3 milyon dolar kazanacak diye sırtına reklam almaz. Türk Kızılay'ın reklamıyla gelecek hafta çıkacağız. Bu şekilde topluma Kızılay'ın önemini anlatmak istiyoruz."

Türk Kızılay'ı reklamı ile sahaya çıkılan ilk maçın ardından da açıklama yaptı Demirören: "Halk takımı olan Beşiktaş'a bu davranış uygun düşerdi. Çok gururluyum."

Resmi sitemizden de bir açıklama geldi: "106 yıllık tarihimiz boyunca birçok ilke imza atan kulübümüz, yine bir ilki daha gerçekleştirdi ve futbol takımımız, Türk Kızılayı'nı destekleyen formayla sahaya çıktı. Başkanımız Yıldırım Demirören'in daha önce açıkladığı gibi sosyal sorumluluk projelerinde yine öncü olmayı hedefleyen Beşiktaşımız, formaların sırtına reklam almak yerine 'Türk Kızılayı'nın tanıtımı ile sahada yer aldı. Birçok kulüp formalarının sırtlarına aldıkları reklamlarla ciddi gelirler elde ederken, Beşiktaşımız, Kızılay ile anlaşmayı tercih etti."

Bunların hepsi 2009 senesinde yaşandı. Bugün itibariyle soralım o zaman. Ne değişti?

Hani Beşiktaş gibi bir kulüp 2-3 milyon için sırtına reklam almazdı? Ne oldu fiyat mı fikrini değiştirdi? Sosyal sorumluluk projelerinin kıymeti mi azaldı bir anda? Halkın takımı olan Beşiktaş, dünya kulübü safsatası yüzünden kimliğini mi değiştirdi?

2011 itibariyle, Halkın takımı Beşiktaş'ın Şeref Bey'deki en ucuz kombinesi 700 Lira, arkası reklamlı Beşiktaş forması 95 Lira. Anlayan beri gelsin.

Beşiktaş'ın Şehidi Şan Ökten

2011-07-24T12:44:00.004+03:00

1987 senesinde, Beşiktaş için yollardayken aramızdan ayrılan büyük yönetici Şan Ökten. Bugün anmasında yine birkaç kişi varmış. Beşiktaş'ın şehidini anmak için kulüp yine bir çelenk yollamakla yetinmiş. Güzel insan Vedat Kaptan, Kornerlerin Kralı Şükrü, Efsane Yusuf ve Beşiktaş uğruna ömrünü harcayan Şan Abi. Sizleri seneden tek gün, o da yarım yamalak hatırladığımız için bizleri bağışlayın. Bunun vebali büyük olacaktır, biliyoruz.

Adının verildiği tesisler mi? Ne sen sor, ne biz söyleyelim.

Ruhn şad olsun Beşiktaş'ın şehidi.

Bizim Optik...

2011-07-23T22:23:00.002+03:00

Asi Ruh belgeselinde Sarı Fırtına, Optik Başkan için "Bizim Optik" der. İşte öyleydi... Bizimdi, çok bizdendi.

O yüzdendir ki, Optik Başkan gittiğinden beri siyahımız daha kara.

Gerçek Yıldızlar Ölmez

2011-07-23T00:10:00.000+03:00

Nasıl bir ay ki, geçmek bilmiyor. Geçmediği gibi her günü ayrı keder barındırıyor içerisinde. Bugün de sıra Cenk Koray'da, onu anmada.

Cenk Koray denildiği vakit, hep aynı sahne gelir aklıma. Toshack zamanıdır ve Recep Çetin'le yollar ayrılmaktadır. O dönem basın sözcümüz olan Cenk Koray, bunu bildirmekle görevlendirilmiştir. Burası Kapalı yazarlarından Jokond da vaktiyle EkşiSözlük'te bu anı öyle güzel anlatmış ki, üzerine başka kelam etmek yersiz. (http://www.eksisozluk.com/show.asp?id=4734930)

"Bjk plazanın önünde yirmiye yakın gazeteci ellerinde fotoğraf makineleri, kameralar büyük bir merakla az sonra karşılarına çıkacak olan basın sözcüsü cenk koray'ın yapacağı önemli açıklamayı bekliyordu. yaşlı ve yorgun adam ağır hareketlerle çıktı gazetecilerin karşısına.y üzünde bir solgunluk bir üzüntü hali vardı. önüne uzatılan mikrofonlar karşısında bir süre suskun kaldı. bu uzun suskunluğun ardından zar zor yapabildi açıklamayı:

-Değerli kamuoyu, yeni teknik direktörümüz John Benjamin Toshack dün akşam saatlerinde kulübümüze bu sene takımımızda bulunmasını düşünmediği futbolcuların listesini vermiş bulunmaktadır. Bu futbolcu kardeşlerimize yeni kulüp bulmaları konusunda her türlü yardımı ve ilgiyi göstereceğimizi belirtmek isterim. Yıllar boyunca Türk futboluna,milli takıma ve Beşiktaşımıza...

Cenk Koray derin bir nefes alır burada. Konuşmasının başında olduğu gibi boğazı düğümlenir. Kelimeler çıkmakta zorlanır ve işte o anda buğulanmayı daha fazla gözlerinde esir tutamaz ve dudakları titrerken bir damla yaş süzülür yanağından. ve konuşmasına güç bela devam eder. .

...büyük hizmetlerde bulunmuş olan değerli futbolcumuz Recep Çetin ile hocamızın kararı gereği maalesef yollarımız ayrılmış bulunmaktadır.

İşte bu açıklamanın tam yumuşak karnında yer alan "o Cenk Koray'ın yüzündeki ifade" ,"o istemeyerek yapıldığı her halinden belli olan ayrılık kararı"dır. Yıllar sonra Türk futbolseverler anlayacaktır ki bu ayrılık, bu hüzün yani Cenk Koray ın yüzündeki o ifade; 2000 li yıllarda hızını artıracak olan sermayeleşen futbolun başlangıç durağı olacaktır. Yıllar boyu Türk futbolunda geçmişe saygının, özdeğerlere sahip çıkmanın onur savaşını vermiş olan Beşiktaş'ın ilk düşen kalesidir Cenk Koray'ın yanağındaki gözyaşı. Bu sebeptendir ki Cenk Koray çok büyük adamdı. o, Türk futbolunda isilikle karartılmış yüreklerde son kalan narenciye çiçeğiydi.

Ruhun şad olsun Cenk Koray...

Yusuf Tunaoğlu

2011-07-21T21:28:00.005+03:00

"Şenollar, Birollar gider, Yusuflar, Sanlılar gelir" sözünün baş karakterlerinden Yusuf Tunaoğlu. Dönemin, başarılı ikilisi Şenol ve Birol, F.Bahçe'ye giderken ve herkes bu durumdan şaşkınken, Baba Hakkı'nın ders mahiyetindeki sözüdür. Baba Hakkı, bu ayrılığı dert etmemiş, Beşiktaş özkaynağına güvenmiştir. Bu güveninde de yanılmamıştır. Beşiktaş, kendi evlatları ile yol almanın karşılığını aldığı gibi Yusuf Tunaoğlu gibi bir ismi de ortaya çıkarmıştır.

Ne yazık ki izleme şansını elde edemedik. Ve büyüklerin bizlere anlattığına göre, izlememiş olmak bizler adına büyük kayıp. Hala onun gibisinin gelmediğini söyleyenlerin sayısının az olmadığını düşününce hele.

Henüz 17 yaşında iken A takım formasını giymeye başladı, yaptıkları ile tüm taraftarların ilgisini çektiği gibi Avrupa'nın da takibine girdi. Anderlecht ile anlaştıktan sonra geçirdiği trafik kazası sebebiyle, anlaşma iptal oldu. O dönem anlatılanlara göre, eğer bu transfer gerçekleşseymiş Avrupa futbolunda Yusuf Tunaoğlu ismi olurmuş. Belki Avrupa ismini öğrenemedi; ancak bizler izlemesek de ne büyük bir isim olduğunu kazıdık belleklerimize. Ne zaman Beşiktaş özkaynağından yetenekli bir çocuk yükselse A takımına, acaba Yusuf gibi olur mu dedik. Hep bir umut oldu özkaynak.

O umudun en güzel temsilcilerinden olan ve erkenden aramızdan ayrılan Yusufumuz'un ruhu şad olsun.

Beşiktaş'ın çocuğu Yusuf Tunaoğlu!

Özledik Güzel İnsan

2011-07-19T22:38:00.003+03:00

Çirkin, kara Temmuz'un bizden aldıklarından Vedat Okyar da. Beşiktaş'a dair hissettiğim en büyük acılardan biridir Vedat Okyar'ın vefatı.

Günümüzde dönen çirkin, pis sohbetleri, ilişkileri düşününce en çok ihtiyaç duyulan güzel insan modelidir. Benim akrabalarım Beşiktaş taraftarı diyecek kadar samimi, üzerimde Beşiktaş forması varken nasıl yalan söyleyeyim diyecek kadar dürüsttür, Beşiktaşlı'dır.

Sağlığı ile ile ilgili kötü haberleri aldığımızda, günlerce iyi haberin gelmesini bekledik. Futbolculuğu dönemince şampiyonluk yaşamamış olan "güzel insan"ı, hazin bir Temmuz bizden kopardığında tek tesellimiz çifte kupaya şahitlik etmiş olmasıydı. Çok mutlu olmuştu, o mutluluğu da bizleri mutlu etmeye yetmişti.

"Beni moral olarak ayakta tutan en büyük şeylerden biri. Şampiyonluk görüntülerini televizyondan izledim. İlaç gibi geldi. Beşiktaş; Fenerbahçe’yi yenip Türkiye Kupası’nı, Galatasaray’ı yenip Süper Lig Şampiyonluğu’nu kazandı. Daha ne olsun. Lig tarihinde kazanılan birçok eğri büğrü şampiyonluk var. Ama Beşiktaş ikinci yarıdan itibaren bunu hak etti. Çok yakıştı Beşiktaş’a...”

Tribünlerin "Bugün dost yaralanmış, yine gönlüm hoş değil" diye seslenmesi de Vedat Kaptan'ın ders niteliğinde sözler söylemesine sebep olmuştu:

"Pankartı görünce çok duygulandım. Zaten oğlum da bunu söylemek için hemen telefon etti. Beşiktaş’ta forma giyen futbolcuların hepsinin bu vefayı anlamaları lazım. Her zaman söylerim; benim en yakın akrabalarım Beşiktaş taraftarlarıdır, öz akrabalarım değil... Camiamızdan da birçok kişi sürekli halimi, hatırımı, sağlığımı soruyor. Mustafa da üç günde bir telefon açıyor bana. Hepsine çok teşekkür ediyorum.”

Yerin dolacak gibi değil Vedat Kaptan...

Süper Kupa Finalini Protesto Ediyoruz

2011-07-14T12:42:00.003+03:00

Beşiktaş Taraftarı olarak adımıza leke çalınmasını hazmetmiyoruz. Bu işlere adı karışan takımın bizim sevdiğimiz, sahiplendiğimiz Beşiktaş'la alakası olmadığını görüp, bağrımıza taş basarak, kendi adımıza, Siyah-Beyaz formalı çocukları yalnız bırakmaya karar verdik.

Aklımızın erdiği yaştan itibaren çocuklarımıza miras bırakmak hayaliyle yaşadığımız Beşiktaş'ın adı temize çıkana dek, bu işin parçası olmayı reddediyoruz. Kimseyi protestomuza katılmaya vicdanen zorlamıyoruz. Bu tamamen kendi kararımızdır ve bize katılmak isteyen oluşumları protestomuza eklemekten onur duyarız.

Bizler;
Şairler Parkı, Golsüz Eşitlik, Burası Kapalı, Son Kartallar, Stalker, Ters Manyel ve Ekşi Beşiktaş oluşumları olarak; Süper Kupa Finali'nin ve bu kirli oyunun parçası değiliz ve final maçını izlemeye gitmiyoruz.

Utanıyoruz!

2011-07-13T10:27:00.002+03:00

Dün, BJK Yönetim Kurulu (ne yazık ki) yaptıkları açıklama ile Türk futbolunun içerisindeki pisliklere onay vermiş ve bu açıklama ile duruma ortak olmuş durumdadır.

108 yıllık kulübün "Şerefli İkincilik" şiarını hiçe sayarak, marka değeri safsatasına yenik düşmüştür BJK Yönetim Kurulu.

Utanıyoruz! Böyle bir rezilliği onaylamanızdan, sahip çıkmanızdan, bulunduğunuz yerin hakkını verememenizden utanıyoruz.

Körler, Sağırlar Birbirini Ağırlar

2011-07-12T11:02:00.001+03:00

Bu pis oyunun içerisinde kalıp, ses çıkarmayan Beşiktaş yönetimi de suça ortak olmuştur.

Küstah Lucescu

2011-07-12T02:32:00.004+03:00

“Burası Çavuşesku’nun Romanyası’na döndü”

bırak
pardesün buruşuk kalsın luçe
bırak
konuşsunlar
zaten onlar hep konuşurlar

bırak
pardesün buruşuk kalsın luçe
sen onu örtecek
terli bir sırt
bulursun

Vedat Özdemiroğlu

Ruhun Şad Olsun Kornerlerin Kralı

2011-07-10T23:47:00.005+03:00

Kara Temmuz'un bizden aldıklarından Şükrü Gülesin. 1940 senesinden 1950'ye kadar (1 sezon hariç) Beşiktaş formasını giyen güzel efsanelerimizden.

9 sene boyunca Beşiktaş'la birçok kupa kazanan Gülesin'in en çok kornerden attığı goller meşhurmuş. Bu golleri sayesinde de adını Avrupa'da duyurmuş ve Beşiktaş'la geçirdiği 9 seneden sonra İtalya'da Lazio'ya transferi gerçekleşmiş. Bu transfer ile İtalya'ya giden ilk Türk futbolcusu olma ünvanını da kazanmıştır. O dönem ki teknik adamla anlaşamadığı için Palermo'ya kiralanan Gülesin, 28 maçta 13 gol atarak takımının en golcü 2.oyuncusu olmuş. (Takımın en golcü oyuncusu 15 golle Dante Di Maso) Palermo'daki bu başarısı sonrasında Lazio, Gülesin'i kadroda tutmuştur. O sene de 29 maçta 16 gol atma başarısı göstermiş ve bir sonraki sene tekrar Palermo'ya kiralanmış, burada da 22 maçta 7 gol atarak İtalya macerasını tamamlamış.

Türkiye'ye döndükten sonra bir süre Galatasaray forması giymiştir. O dönemleri şöyle açıklamıştır: " Sarı-Kırmızı forma -kimse alınmasın, gücenmesin ama- sırtıma batıyordu sanki."

Futbolu bıraktıktan sonra bir süre Beşiktaş'ta yöneticilik yapan, spor yazarlığı ile de uğraşan Gülesin, Milli Takım Teknik Komitesi'ne seçilmiştir. 10 Temmuz 1977'de kalp krizi yüzünden aramızdan ayrıldığında sadece 55 yaşındaydı Şükrü Gülesin.

Lazio'da kulüp binasının girişinde onur listesinde ismi yazılı olan, Palermolu taraftarların onca seneye rağmen forumlarında ismini ve fotoğrafını kullandığı bir efsane.

Ruhun şad olsun "Kornerlerin Kralı"

"Şükrü Gülesin kornerden direk kaleye attığı 33 gol ile Dünya Kornerler Kralı olmuştu.B rezilyalı rakibi ise ancak 32 gol attığından, rekorlar kitabına Şükrü Gülesin geçmişti. Ben, Şükrü ağabeyinin liglerdeki 33 korner golünden dördünü izledim. Birkaç futbolcunun ise birer golünü görmüştüm. Gençlerbirliği'nden Zeynel, Dünya Karması'nda ilk oynayan futbolcumuz İsa gibi... İşin hoş tarafı Şükrü Gülesin bu gollerinden birkaçını Fenerbahçeli Cihat Arman'a atmıştı. Cihat, üç direk arasındaki en iyi kaleci idi. Hiç unutmam İnönü Stadı'nda benim önümdeki kornerden deniz tarafındaki kaleye Şükrü ağabey atış yapmış. Uzak direk dibindeki Cihat Arman, biraz çıkar çıkmaz golü yemişti. Şükrü Gülesin böyle bir golü gene Cihat Arman'a attı. Başbakanlık Kupası'nda, Şükrü korner çekiyor. Uzak direğe giden toplara, Kaptan Baba Hakkı fırlar, kafaya çıkardı. Hakkı Yeten, pozisyonu kaçırmak istemiyor. Fırlıyor, sıçrıyor, topa kafa vuramıyor. Çünkü top içeri girmiştir. Baba Hakkı kafasını direğe çarpmıştır.Ş ükrü Gülesin kornerden attığı golün sevinci ile kaptanını kucaklamaya gittiğinde, sert bir sesle aldığı yanıt şudur; "Şu golleri doğru dürüst at oğlum, beni sakatlayacaksın..."

Taraftar mısın yoksa suç savunucu mu ?

2011-07-05T16:28:00.000+03:00

Türkiye'de şike ilk defa bu denli inceleniyor ve sorgulanıyor. Şu anda sadece son sezonun failleri üzerinden bir operasyon yürütülüyor. Bu bazı çevrelerde nedense sapıtmalara varacak kadar bir tepki ile karşılanıyor. Fenerbahçe'yi nasıl koruyacağını şaşıran Medya organları ve Taraftarlar.

Medya kısmı gayet basit bir şekilde anlaşılabilir. Alışageldiği düzeninin bozulmasını istemeyen yayın organları konuyu nereye çekebileceklerini şaşırdıklarından ellerinin ve dillerinin ilk uzanabildiği yere yöneliyorlar. Bu da tabi ki Beşiktaş'ı da bir şekilde olayın içine geçmişten ya da günümüzden konuya müdahil etmek. Türkiye'de şike eğer en başından beri incelenecekse buna en çok Beşiktaşlılar sevinir. Bursa'nın küme düşmesinde takım olarak ya da bireysel olarak teşvik alan-alanlar var ise cezalarını bulsunlar. Bu adalet duygusu yazılı hukuk kuralları ile sınırlı değildir çoğu Beşiktaş'lının gözünde. ''Ne hali varsa görsün''dür, beter olsundur. Tribünlerinden ''Eyyamcı Hakem'' diye bağırabilen taraftarlar pek tabi ki şike'ye olan tavrı nettir. Ancak Türkiye'den şike'nin tarihini 2004 sezonunu baz alarak yayınlar yapılırsa buna pek tabi ki itiraz ederiz. Bu 2004 sezonunun incelenmesine karşıyız anlamına gelmesin sakın. Beşiktaş'ın liderliğinde ''Ligin tadı yok'' tu. O sezonun şike olayları için pek bir güzel başlangıç tarihi olabilir.

Taraftarlık yazılarak anlatabilecek bir durum değildir. Fenerbahçe taraftarlarının tepkilerini bir yere kadar anlamlandırmaya çalışıyorum. Aklıselim Fenerbahçelilerin yazılarını okudukça aynı durumda olsam aynı şeyi yazardım diyorum. Ki söylüyoruz da şikenin kenarından ya da ucundan müdahil olduğumuz bir durum varsa sorumluları en ağır şekilde yargılansın. Bunu söylerken tuzunuz kuru iken böyle konuşmak olarak algılanmasın. Seba sonrası gelen 2 Başkan'dan her türlü rezillik ve adaletsizliği beklerim. Bu takım Bank Asya'da 5000 kişiye oynasın ama şu adamlara kalmasın demektende gocunmam.

Olayları hepten dışardan izleyen ve durumdan inanılmaz bir zevk alan bir Galatasaray güruhu var ki onları hiç anlamıyorum. Daha önce de belirttiğim gibi eğer şikenin ve teşvikin son sezonu değil de bütün tarihi incelense bu durumdan en zararlı çıkacak olanın belki de Galatasarayın olacağı gün gibi aşikar. Üstelik bu gizli belgelere felan da gereksinim duyulacak bir inceleme değil. Yapılan açıklamalar her yerde mecvut.

Bugünkü durum karşısında taraftarların vereceği reaksiyon ne şike ve teşvik durumunu korumak kollamak ne de ''biz yokuz biz namusluyuz'' anlayışı olmamalıdır. Bir şerefsizlik ve namussuzluk ithamı varsa bunu haketmeyen birtek taraftardır. Medyanın ve kişilerin yönlendirmelerine maruz kalıp konuyu dar kalıpta savunmak bir anlamda şikeye ve teşvike ortak olmaktır. İşte o zaman ağır ithamlarıda kabullenişe-teslimiyete sebebiyet verdiklerinin farkına varmalıdırlar. Şikeyi ve teşviki suçlular üzerinden, taraftarlık adı altında savunanlar net bir şekilde şerefsizdir.

İtimat edilecek tek durum Şike'nin tarihinde ispatlanan her suça gerekli tepkiyi vermektir. Bu taraftarlık ruhuna ters bir durum değil tam tersi benim sevdiğim oyuna hile bulaştıranı cephe almam gerektiğini gösterir. Futbol asla bizim sevdiğimiz gibi futbol değilse buna aracı olanların cezalandırılmasından rahatsızlık duymamalıyız. Eğer taraftar olarak bu oyunu ve takımını seviyorsan sen utanma. Belki birşeyler düzelir umuduyla sevin. Ve tarafını seç taraftar mısın yoksa suç savunucu mu ? Bizim sahipleneceğimiz bu oyun, bu oyuna oyun katanlar değil.

Beşiktaş'ın Çocuğu Süreyya Soner

2011-07-03T23:36:00.005+03:00

FourFourTwo'nun bu ayki sayısında, futbolumuzdaki malzemecilere yer verilmiş. Meraklısına duyurulur.

Süreyya abi ile ilgili kısımları alıntı yaptım. Blogda dursun, aklımıza geldikçe döner, bakar, tebessüm ederiz.

Amokachi, pantolonunu yıkanması için kulüpten bir görevliye vermiş. Bana kimse haber vermemişti. Baktım, yırtık pırtık bir pantolon. O zaman da tesiste işçiler çalışıyor. "Futbolcuların çamaşırları bitti, işçilerinki mi kaldı." dedim. Pantolonu yırtıp, çöpe attım. Amokachi, büyün kulübü seferber etmiş, pantolon aratıyor. Amokachi, failin ben olduğumu anlayınca, "O pantolona ben dünyanın parasını saydım" diyerek, beni duşlara yatırmıştı. Yırtık pantolonun moda olduğunu o gün öğrendim.

Bir defasında hastalandım. İki gün işe gelemedim. O zaman Les Ferdinand Beşiktaş'taydı. Tesistekilere sürekli beni soruyormuş. Arkadaşlar bıkıp, "Çok meraklıysan evine git" demişler. O da adresi almış, sora sora Zeytinburnu'na, evime gelmiş. Annem, balkondan görmüş, "Bir Arap seni soruyor" dedi. Baktım bizimki. Beni alıp, özel bir hastaneye götürdü. üç gün orada bana baktı. Sonra alıp, tesise götürdü.

Geçen sene imza töreninde Quaresma'ya malzemeleri götürdüm. Bu bir geldi, havalı havalı. Tercüman, "Süreyya abi dikkat et, bu adamın bir küpesi şu kadar eder, bilekliğini, kolyesini saymıyorum bile" dedi. "Napayım ya, o zaman maça getirmesin." dedim. Tercüman, çevirmiş. Bana yan yan bakmaya başladı bu. Malzemeleri hazırladığım yere gitmedi. Benim yanıma getir dedi. "Ulan oğlum, buraya hazırladım, gel şurada soyun!" Yok. Kavgayla tanıştık anlayacağın. "Bu manyak kim ya?" diye sormuş. Tercüman da, "Bu adamın sözünü dinlemezsen, bir yıl içerisinde buradan gidersin." demiş. Şimdi benim adım Süper! Bazen arar beni "Nerdesin Süper?"der. Buna öğretmişler" Ben de geliyorum" demeyi. Nereye gitsem peşimde!

Schumacher, Türkiye'ye geldiğinde "Bana ilk golü atana altın saat hediye ediyorum." diye röportaj vermişti. Eski malzemeci Halil abiyle anlaştık. "Bu saat, bizim ikişer maaşımıza denk." dedik. Ferdinand'ı kafa kola aldık. "Ferdinand, senin bu maçta iki golün var, rüyamda gördüm." dedim. "Kesin atarım, saat de senin olur." dedi. Eskiden statlarda güvenlik olmadığı için bizden nöbteçi olurdu. Maç oynanırken ben soyunma odasında beklemek zorundaydım. Maçtan hiç haberim yok. İlk yarı bitmeden kapı çaldı. Ferdinand, ayağını tutarak geldi. "Ulan" dedim, "Sakatlanacak zamanı mı buldun?" "Ne diyorsun Süreyya? Ne Oğuz bıraktım, ne Aykut, hepsini çalımlayıp, golü attım." dedi. Maçı aldık. F.B ahçe'nin soyunma odası matem yeri gibi. Oğuz, kaptan o zaman. "Abi, söyle Schumacher'e saati versin." dedim. "Erkeksen sen söyle lan." dedi. Gittim, Schumacher soyunma odasında terör estiriyor. "Tony, saat, Ferdinand" dedim. Kramponunu bir fırlattı, beni sırtımdan şişledi. Ben de kramponu alıp, "Ferdinand, saati alamadım ama bunu aldım." dedim.

Bir keresinde Saffet'e kupayı emanet etmiştim. Kupa ortadan kayboldu. Süleyman Seba'dan sağlam bir fırça yemiştim. Sonra bulduk ama o gün, bugündür korkudan kupaya sarılarak gezeerim. Bir korkusu daha var: Bir gün rüyamda Barcelona ile maç yaptığımızı, benim de formaları götürmeyi unuttuğumu gördüm. Kan ter içinde uyandım. O günden beri maçlardan önceki gece formaları yattığım yatağın yanına alırım.

Bir de Metin Tekin'in yaptığı babalık var: "Eşime evlenme teklif ettim. Kabul etti ama babası defalarca istememe rağmen kızı bana vermedi. Ben, çok ısrar edince bir kere daha konuşmayı kabul etti ama beni evine çağırdığı saat, bizim hazırlık maçından iki saat önce! Korkumdan saati de değiştiremedim. Metin'le birlikte annemi arabaya attığımız gibi kayınpederin evine gittik. Bir futbol muhabbeti başladı ki sorma gitsin! Maça geç kalıyoruz ama bir türlü kız isteme faslına geçemiyoruz. Metin, en sonunda dayanamadı, "Allah'ın emri, peygamberin kavliyle" deyiverdi. Kızı alınca, aceleden annemi de orada unutup, maça yetiştik. Hatta biraz da geç kaldık. " Düğün, namağlup şampiyon olunan 91-92 sezonunda, son maçının hemen ertesi gününde yapıldı. Düğün salonunu kaptan Rıza Çalımbay tuttu., bütün takım hep birlikte Süreyya Soner'in düğününde eğlendi.

Antalya'da Galatasaray'la oynayacağımız bir kupa maçından önce taraftarlardan biri, tribünden yedek kulübesine bağırmaya başladı. Tigana, Sergen, Tayfur, Okan Buruk, ben yedek kulübesindeyiz. Tigana'ya " Sen, işe yaramazsın." dedi. Sergen'e "Sen, git atlarız izle.", Okan'a "Galatasaraylı'sın sen, git orada oyna.", Tayfur'a "Yaşlandın sen, git evinde otur."dedi. Baktım, sıra bana geliyor. Adamın yanına gidip, "Rahat dur, yoksa seni attırırım." dedim. "Ulan bıyıklı, sen hiç konuşma. 15 senedir maçlara geliyorum, hep yedeksin!" dedi. Ben, affalladım. "Nerede oynadığın bile belli değil. Bir sene olur, iki sene olur, kiralık da göndermiyorlar. Senin torpilin nereden?" dedi. Kulübedeki herkes, gülmekten ağlamıştı o gün!

2 Temmuz...

2011-07-02T00:01:00.003+03:00

Sağır kulağa sözüm yok, köre ne göstereyim?
Duymazlıktan, görmezlikten gelenler;
Bir de size sormalı, ya ben nereye gideyim?

Bağırsam neye yarar, nasılsa duymazlar.
Ben bir kömür ocağının onulmaz göçüğüyüm;
İçimde cesetler ve daha ölmemişler var.

Metin Altıok

Müstehak Kombine Fiyatları

2011-06-30T17:07:00.003+03:00

Ekim 2009'da sırf "Yeter" dediğin için kalbine saldırılıyor. Senin kalbini söküp, ondan nemalanmak isteyen adamlar tekme-tokatla niyetlerini belli ediyor. Kulübün başkanı, sen şiddete maruz kalırken, karşıdan sadece izliyor. Ve sen, bu olayın üstünden geçeli daha bir sene bile olmamışken, kalbim dediğin yerde bu pankartı açıyorsun. O yüzden, kabahatin çoğu senin canım kardeşim!

Kaya Köstepen'i Kaybettik

2011-06-30T11:39:00.003+03:00

Beşiktaşımız'ın orta sahasında 13 yıl boyunca görev yapan, Avrupa kupalarındaki ilk golümüzü atan, Beşiktaş'ta teknik adamlık onurunu da yaşayan güzel Beşiktaşlılar'dan Kaya Köstepen ne yazık ki aramızdan ayrıldı. Haziran sonu, Temmuz başı itibariyle kötü haberler birbir gelmeye başladı. Beşiktaşlılar ayrılık vakti için sözleşmiş gibi.

Ruhun şad olsun Kaya Köstepen.

Derdin Ne Mersin İdman Yurdu?

2011-06-26T18:17:00.005+03:00

Taraftar için sıkıntı olan Nobre transferi neyse ki bir şekilde sonlandı. Her iki taraf da durumdan memnun gözüküyor. Nette dolaşırken farkettim. Mersin İdman Yurdu'nun taraftar sitesi, hem site girişindeki fotoğrafta, hem de Nobre'nin transferi ile ilgili haberdeki fotoğrafta Beşiktaş armasını silmeyi uygun görmüşler. (http://www.mersinidmanyurdu.com/miy/index.php/component/content/article/3-sicak-haber/304-nobre-mersinde.html) Üstteki fotoğraf onların eseri. Alttaki kare de fotoğrafın orijinali. 2008 senesinde oynanan Gençlerbirliği Oftaş mücadelesinden.

Internet ortamında MİY'in birinci ağızları kendileri. Türkiye'de de taraftar oluşumu siteler içerisinde 9. sırada olduklarını iddia ediyorlar. Bu detaylar sadece konumları adına ufak bilgiler. Yani MİY adına nette söz sahibi olan bu insanlar, Beşiktaş'tan transfer ettikleri bir oyuncunun haberini yaparken, mevcut fotoğraftan Beşiktaş armasını silmekte bir sakınca görmüyorlar. Beşiktaş armasının sizleri bu denli rahatsız etmesinin sebebi nedir? Kimi zaman kulüplerin resmi siteleri benzer cingözlükler yaparlar, taraftarlar da eleştirir. Yakışıksızdır çünkü. Taraftar olduklarını iddia edenlerin, bu ucuz numaralara başvurmasını nasıl değerlendirelim? Nasıl bir kılıfa sokalım?

Sadece küçük bir hatırlatma: 108 yıllık Beşiktaş'ın armasını en fazla çağın teknolojisi ile bilgisayar ortamında yok edebilirsiniz.

Koyverdin Gittin Bizi

2011-06-25T10:38:00.001+03:00

Ruhun şad olsun "Şair Ceketli Çocuk"

Hentbolde Küçülme

2011-06-23T14:12:00.003+03:00

TÜRKİYE HENTBOL FEDERASYONU

SPORCU TESCİL, LİSANS VE TRANSFER TALİMATI

TÜRKİYE LİGLERİNDE YER ALAN SÖZLEŞMELİ SPORCULARIN

TRANSFER KOŞULLARI

14.2. Kulüpler, her sezon sonunda sözleşmeli bulunan sporcuları ile ilgili karşılıklı tüm malî koşullarının yerine getirildiğine dair ibranameyi 31 Mayıs mesai bitimine kadar Federasyona teslim etmek zorundadır. İbranameyi federasyona teslim etmeyen kulüplerin sporcuları sözleşme süreleri bitmemiş olsa dahi bedelsiz olarak serbest kalır (Kulüp ile sporcu arasında mahkeme ve icra dairelerine intikal etmiş durumlar hariç). Geçici transfer yapan sporcular için; sözleşme yaptığı tarih ile geçici transfer yaptığı tarihe kadar olan ödemelerle ilgili ibraname verilmesi zorunludur.

KULÜPLERİN SÖZLEŞMEDEN DOĞAN YÜKÜMLÜLÜKLERİ

28.1. Kulüpler sözleşmede yazılı malî şartları zamanında yerine getirmek zorundadır.

SPORCUNUN FESİH İSTEĞİ

Madde 33 - Sözleşmesi gereğince yapılması gereken ödemelerin kulüp tarafından ödeme tarihini takip eden 2 (iki) ay zarfında yapılmamış olması ve temerrüde düşülmesi halinde, sporcu sözleşmesinin feshini isteyebilir.

İstediler mi? Hayır.

Peki ne yaptılar?

Beşiktaş Jimnastik Kulübü’nde sporcu olmanın, Beşiktaşlı olmanın kıymeti harbiyesini bilerek hareket ettiler.

Beşiktaş Jimnastik Kulübü çatısı altında verdikleri mücadele ile sadece ülkemizde şampiyonluklar, kupalar kazanmakla yetinmediler; hentbol sporunun ülkemizi temsili adına da yurtdışındaki ciddi turnuvalarda hepimizin yüzünü güldüren, sevindiren başarılara imzalar attılar.

Onlar bütün sevinçlerini kendilerini asla yalnız bırakmamaya çalışan bir avuç taraftarla içtenlikle paylaştılar.

Lakin, takımını lafta destekleyip alanda yalnız bırakan taraftarından, AVM açılışlarına koşup şov-biz yapanlarına kadar, Beşiktaşlı olmaktan bi haber davranan kravatlı tayfasından, Beşiktaş sahipsiz değildir diye hamasette bulunan üyesinden, kermes ve piknik düzenlemekten başka bir halt yemeyen derneklere varana kadar, faal şubelerimizin tek tek işlevsizleştirilmesine göz yuman, işlevsizleştirilmesine ekonomi sözlüklerinden kılıflar bulan bilumum ulema gibi, yanlarında olmaları gereken birinci dereceden sorumlu yöneticilerimiz de sıkıntılarına ortak olmak, çözüm sağlamak, gerekli iyileştirmelerde bulunmak yerine her başarının fotoğraf karesinde yavuz hırsız misali boy göstermekten başka hiçbir şey yapmadılar.

Kendilerine yıllarca maaş ödenmezken Kartal Yuvası mamülü bir kol saati ile teşekkur edildi.

Başkanımız, resmi dergimizin muhtelif sayılarındaki başyazılarında bir teşekkür paragrafının ötesinde adım atmadı.

Asbaşkanımız bu denlicesine başarılı olmuş olan sporcularımızın yıllarca maaş alamamış olmasına haberim yok tavrı ile yaklaştı.

Onlar, bu güzide sporcularımız, hentbol federasyonun kendilerine tanıdığı yazılı kurallara sırtlarını dayayarak yasal haklarını arama peşine düşmediler. Düşmediler cünkü haksızlığı yapanın Beşiktaş Jimnastik Kulübü olduğunu tescil ettirmeyi düşünmediler. Bu sporu Beşiktaş Jimnastik Kulübü adına icra etmekten tüm yaşananlara, kendilerine reva gorulen tüm sıkıntılara, eziyetlere rağmen vazgeçmediler; işlerini de görevlerini de büyük bir intizamla yerine getirdiler.

108 yıllık kulübümüzün yanlarında olmuş olmasını hissetmeyi kendileri için bir refah olarak göreceklerken kendilerine uzatılan el, sadece almış oldukları kupaları müzemize götürmek için yöneldi.

Ve artık tabiri caizse kibarca kovuldular; fakat adını çok daha mühim bir hadise imiş gibi sunarak; “takımı gençleştiriyoruz” taktılar.

Okullarda “Beden Terbiyesi” dersleri vermiş olan kulübümüzün, sporun kitleselleşmesine öncülük etmedeki tarihsel sorumluluğunu yerine getirmekten imtina etmemesi gereken kulübümüzün yönetimi, kendilerine benimsettirilen piyasa politikalari neticesinde küçüleceğiz dedi. Küçülen “dünya kulübü” yük oluyorsunuz diyerek kapıyı gösteriyor şimdi. Hangi yük? Hentbol şubesine aktarılması gereken paranın futbol için kullanılmış olmasının getirdiği yük mü?

Bu şerefli formayı kulübümüze hiçbir halel getirmeden giymesini bilen sporcularımız, eminiz ki üzerlerinden çikarıp veda ederlerken de başları dik ve onurlu bir şekilde hareket edeceklerdir.

Karşı karşıya bırakıldıkları bu durum karşısında takımdan ayrılması istenilen hentbolcularımıza hem vefa hem de bir teşekkur borcumuz olduğunu hatırdan çıkarmayalim.

Eski Günlerin Hatrına

2011-06-19T19:44:00.002+03:00

Tasarımdan Eser haberdar etti. Her sezon öncesi, yeteneği olan arkadaşlar çeşitli forma tasarımları yaparlar. Bugüne kadar dikkate alındığı da olmadı ne yazık ki. Kartal aşkına bu sefer dikkate alın. Şu formayı yapın.

Talimat konusunda fazla bilgi sahibi değilim. Ancak Eser'in dediğine göre sahaya bu forma ile çıkamayabilirmişiz, arma yüzünden. Bu da sorun değil. Bu forma sadece taraftar için üretilebilir. Ya da arma kısmında şu an ki armayı kullanırız. Yeter ki yapmak istesinler, çözüm bulunur.

Çok güzel ama ya!

Baba...

2011-06-19T13:01:00.003+03:00

Tüm babalarımıza evlatları ile uzun, sağlıklı, güzel seneler. Aramızdan ayrılmış olan babalarımız, ışıklar içinde uyusun, ruhları şad olsun.

Bu Kaçıncı?

2011-06-18T10:31:00.002+03:00

Geçtiğimiz günlerde Yıldırım Demirören, kanalımızda bazı açıklamalar yaptı. Amatör şubeler ile ilgili kısmı tekrar hatırlayalım:

“Maalesef amatör branşlar senede 15 milyon dolara yakın bir giderin olduğu bir bölüm. Yani basketbolundan tutun engellilere kadar. Sadece 3 milyon dolar gelirimiz vardı basketbolda sponsorların sayesinde. Demek ki senede 12-13 milyon dolar civarı amatörlere giderimiz var, 1 lira gelirimiz yok. Futbolun geliri aşağı yukarı kendini karşılıyor. Ama amatör branşlardaki giderin karşılanması için ya taraftarlarımızın sahip çıkması gerekiyor ya da sponsor sayesinde oluyor. Fenerbahçe, Acıbadem’in katkılarıyla voleybolda bir kesime girdi ama bu yine de sponsorları tatmin etmiyor. Sponsorları da fazla tatmin etmediği için yapacağınız alternatifler de kısıtlı kalıyor. Biz şu an yönetimde eğer sponsor bulamazsak taraftarımız da ekonomik olarak gerekli desteği vermezse amatörlere fazla yatırım düşünmüyoruz; bunu tartışıyoruz yönetim kurulunda. Beşiktaş Camiası’nın başkanı, lideri olarak ben dahil her taraftarımız Beşiktaş armasının olduğu her branşta şampiyonluk istiyoruz. Ama artık şampiyonluklar sadece bir titr haline geldi. Futbol dünyası 200 milyar euro civarlarında dönüyor. Avrupa’dakilerin çoğu futbol kulübü. Aynı takımın basketbol takımı var ama başkanı, yönetimi, gelirleri ayrıdır. Eğer biz soysal bir hizmet yapıyorsak amatör branşlarda ilk başta belediyelerden destek görmek zorundayız. Bizim gelirimiz sadece futbol. Barcelona’ya uzay takımı diyoruz. Bizim o seviyeye gelmemiz ancak gelirle olur. Ama futbolun gelirini amatörlere harcarsak tabii ki zorluk çekeriz. Burada Beşiktaşlılara iş düşüyor.”

Amatörlerin sadece gideri olduğundan, geliri olmadığından şikayet ediyor Demirören. Ama başkanın atladığı bir şey var. Sen bu gideri de karşılamıyorsun ki. Gideri karşılamayıp, nasıl gelir bekliyorsun? Yatırım yapmadığın bir şeyden sana kazanç getirmesini nasıl bekliyorsun?

Futbolun gelirini amatörlere harcamak diyen başkan, vaktiyle hentbol takımına bulunan sponsordan gelen parayı, futbola aktardığını çabuk unutmuşa benziyor. Voleybol takımının bilinçli bir çalışma sonrası küme düştüğü gerçeğini görmezden geliyor. Bunların her biri ayrı ayrı tartışma konusu.

Son birkaç gündür basketbol şubesi ile nahoş haberler gelmeye başladı. Önce Serkan Erdoğan, alacakları ödenmediği gerekçesiyle sözleşmesini feshetti. Şimdi de 3 oyuncumuz(Bekir Yarangüme, Cüneyt Erden, Serhat Çetin ) performanslarından memnun olunmadıkları ve yüksek maaşları yüzünden gönderilmek isteniyor. Bu gönderme işleminde de kulübün takındığı tavır: Sözleşme feshetme. Oyuncular da bu durumu kabul etmediklerini beyan ediyorlar. Buna karşılık kulüp de oyunculara, “30 Temmuz’a kadar izin kullanmadan noter eşliğinde idman yapacaksınız” diyor. Kulübün çözümü bu. Çözümden anladığı bu. Yıldırma politikası ile oyuncuları bezdirmek, istediğini elde etmeye çalışmak.

Peki soralım bizde. Bu oyuncularla bu sözleşmeleri kim imzaladı? Oyuncuların yüksek maaş aldıklarını söyleyenler, bu oyuncularla imza atarken meblağları görmediler mi? Nasıl bir iş bilmezlik ve ahlaksızlıktır bu? Basketbol şubesinden sorumlu yönetici, isminin anlamının biraz hakkını verse, verebilse. Çok zorlanıyor farkındayız ama bir kere denese.

Demirören yönetiminde oyuncuların yüksek meblağlara imza atmaları, bonservis bedeli ödenmeden sözleşme fesihleri ile ayrılmaları, alamadıkları alacakları için bizleri yetkili makamlara şikayet etmeleri sık yaşanır oldu.

Ben, artık utanmaktan yoruldum. Acizlik içindeki bu insanların Beşiktaş adı ile anılmaları her geçen dakika bizleri daha da yıpratıyor. Bizlerin silkelenip, kendimize gelme dönemi geldi de, geçiyor bile. Sadece futbol takımının maçlarında, maç başında 1-2 dakika ya da devre arasında kısa sürede bu şubeleri hatırlayan tezahüratlar yetmiyor ne yazık ki. Yerinde olmak gerekiyor, tepkiyi yerinde vermek, gözlerinin içine sokmak gerekiyor. Kısaca sahip çıkmak gerekiyor.

Vaktiyle demiştik: Sponsora gerek yok, Şerefimiz yeter! diye. Sanırım şubeden sorumlu kişi üstüne alındı. Seni kastetmiyoruz, haberin olsun.

Taraftar Nerede?

2011-06-15T15:43:00.004+03:00

Bugün, Forza Beşiktaş sitesinin girişinde Fenerbahçe’nin Türkiye Kupası’nı kazanamayışına gönderme var. Gerekçesi bugünün tarihi. F.Bahçe, kupayı en son kazandığında tarihler 15 Haziran’ı gösteriyormuş. Anlayana demişler. Ben, anlayamayan taraftayım.

Koskoca Beşiktaş’ın internet ortamındaki en büyük sitesi (taraftar odaklı), – aynı zamanda çArşı’nın resmi internet sayfası- bugünün gündemine bunu ayırıyor. Anlamlandırmaya çalışıyorum, başaramıyorum. Ezeli rakibe, tarihinde bir gönderme, nükte açıklamasını samimi bulmadığım gibi yersiz ve basit buluyorum.

Elimizde koca bir Beşiktaş tarihi var. Ve bu tarihin sayfalarından kaç tanesini sene içinde anıyoruz, kaçını anımsıyoruz? Bunu düşününce daha garip bir hal alıyor olay. Enerjiyi kendimize değil, rakibin başarısızlığı üzerinde yoğunlaştırmak ne kadar doğru? Onlar da benzer tavır sergiliyor ama demenin bize kattığı ne? Ki bu kısasa kısas fikrini doğuruyor. O da yeterince tehlikeli ve başarısız bir yöntemdir. Çünkü gitgide eleştirdiğiniz şeye, kişiye benzersiniz. Bir gün aynaya baktığınızda karşınızda kendinizi görememek üzücü olur.

Yıldırım Demirören başkanlığı ile beraber taraftar modelinin hızla değiştiği, zihinlerin bulanıklaştığından herkes söz ediyor. Herkes söz ediyor da, neden kimse bunun ortadan kalkması için bir çaba harcamıyor? Yıldırım Demirören, Fenerbahçe’nin 100. yılında sezon öncesi yaptığı bir konuşmada “ F.Bahçe’nin bu yıl şampiyon olmamasını sağlayacağız.” diyordu. O sene 104 yıllık bir camia olan Beşiktaş’ın hedefi buydu, başkanı öyle söylüyordu. Bunun taraftar modeli de “Fenerbahçe başarılı olmasın, şampiyon olmasın da biz ne olursak olalım” modunda.

İşin bir de “şiar” kısmı var. Sevinmek için sevmedik psikolojisi ile hareket edip, her durumda başarı üzerinden sevmiyoruz diyenlerin, rakibin kupa alamayışı ile teselli olması, bunu dillere pelesenk hale getirmesi garip. Evet, Fenerbahçe’nin kupayı alamayışı ve Fenerbahçe’nin bizim yüzyılı aşkın rakibimiz olması sebebiyle kendi tadında bir esprisi vardır. Ama o kadardır. O da Türkiye Kupası maçlarının sürdüğü vakittir. Yok sizin için kıymetli ise, o zaman stadınıza gelenlerin elleri ile 8 işareti yapmalarından, rakip tribünlerden Liverpool atkıları açılmasından gocunmayacaksınız.

Fener’in kupasini arayanlarin, bundan birkaç hafta önce Fenerbahçe’nin ligde 18. şampiyonluk kupasını kazandığını, bizler amatör şubelerimizin kapatılması fikri ile karşı karşıya iken onların bu branşlarda kupa üstüne kupa kazandığını anımsaması iyi olur. Yok bunlar da fayda etmiyorsa, Beşiktaş gündeminde konuşulacak çok şey var:

Genç yeteneğimiz dediğimiz Muhammed’in haklarının bir kısmının devredilmesi,
Amatör şubelerin durumu,
Hentbol takım kaptanımızın ayrılışı,
Bu sene sadece 4.5 maaş alan hentbol takımı,
Parası ödenmediği gerekçesiyle takımdan ayrılan basketbolcu Serkan Erdoğan,
Kontratlarını feshetmedikleri için günde 3 idman cezasına çarptırılan basketbolcular .

Eğer arayüz sıkıntısı çekiyorsanız, bunlardan epey bir malzeme çıkar.

Biz şöyle öğrenmiştik:

“ Şampiyonluk ne demek? Bizim sevgimizin yanında hiçbir şey demek.”

Meğer şimdilerde şöyle imiş:

“ Fenerbahçe olmasın da kim olursa olsun şampiyon”

Bütün renkler hızla kirleniyordu, birinciliği beyaza verdiler.

Tekerrür

2011-06-10T21:10:00.003+03:00

Aynı etkiyi yaratır mı bilmiyorum. Çok bilgi sahibi değilim Bebe hakkında. Vaktiyle de Ferdinand hakkında değildik. Müjde, müjde size diye haykırır olduk kısa sürede. Yavrum Bebe diyeceğimiz günlerin yakın olması temennisi ile.

Şeref Bey Anması

2011-06-06T21:51:00.003+03:00

Eskiden sezon öncesinde takım Şeref Bey'e götürülürdü. Beşiktaş'ın geleneklerindendi bu ziyaret. Siyah-Beyaz formayla yeşil çimlere basmadan önce Şeref Bey'in huzuruna çıkardı futbolcu. Yeni gelen oyuncu, emek vereceği yerin kurucusu ile tanışırdı. Eskiler, "ruhun şad olsun baba" der, yeni sezonun kazasız, belasız geçmesini dilerdi.

Eskidendi... Fotoğraflar da eskiden zaten. 100. yıldan sonra takım gitti mi bir daha Şeref'ine? Anımsamıyorum. Üstteki kareye bakıp, duygulanmayacak, içinde bir yerler kıpırdamayacak olan var mı? O çocuklar, o yaşta Şeref Bey ile tanıştıkları için çok sevdiler Beşiktaş'ı.

Evlatlarınızı, kardeşlerinizi, yeğenlerinizi bu hafta sonu Şeref Bey'le tanıştırın.

11 Haziran 2011
Kazan Yanı'nda saat 16:00'da toplanılacaktır.

3 Haziran 63

2011-06-03T08:40:00.002+03:00

“…(Bursa) hapishane(sinin) bahçesi (futbol için) adam akıllı müsaitti. Bizden evvel de zaten adetmiş, oynarlarmış. Lakin başgardiyan zaman zaman engel olur, futbol topunun bahçe duvarından dışarı aşıp, geri gelmesiyle “esrar kaçakçılığı” yapılmak ihtimalini –zayıf, çok zayıf bir ihtimal olmakla beraber- sebep olarak gösterir, eğlence babında belki tek vasıtamızı da elimizden almak isterdi. Başgardiyanın gönlü edilip, top oynamaya izin koparıldığı ikindi üzerleri, iki takım halinde bahçeye inerdik…(Ben) okulu futbola değişecek kadar bu işin tiryakisiydim. Uzatmayalım, günün birinde aramıza uzun boylu, sarı saçları kıvır kıvır, kırk yaşlarında, mavi gözlü bir de şair karıştı… Hem de takımın en zor yerinde oynuyordu: Ortahaf!… Şiirdeki kadar usta, yahut nefesli olmadığı için, onu ve ona dayanan defansı kolaylıkla geçer, onu çıldırtırdık. Öyle sinirlenirdi ki… Kurşuni kasketinin siperini hırsla geriye çevirir, santrafora geçer, beklere (savunma oyuncularına), haflara (kanat oyuncularına) çıkışır, oyuncuların yerlerini değiştirirdi ama, oyun başladıktan az sonra her şeye rağmen… inerdik kalelerine ve… GOOOOL! İfrit olurdu… Kıpkırmızı yüzü, masmavi gözleri ve yüzünün kırmızılığında kaybolan sarı kaşları… Hele çalım yapar yutturursak öyle içerlerdi ki, sahada bir faul kralı kesilir, elle, kolla, tekmeyle girişirdi. Bir gün esaslı bir tekmesini yemiştim, hani laf aramızda, çok nefis bir tekmeydi…”

( Nazım Hikmet'le 3.5 Yıl'dan - Orhan Kemal )

Demek ki göçtü usta, kaldı yürek sızısı...

Kısa Kısa Hoşgeldik

2011-05-26T15:27:00.006+03:00

* Ve askerlik biter, İbrahim Akın'dan önce yuvaya dönen ilk transfer olarak kayıtlara geçtik.
* Posta ve Fanatik gazetesinden artık spor haberi okumayacağım için büyük bir kıvanç içindeyim.
* Buralar dutluk felan değildi ama kafamı her çevirdiğim yerden de gökdelen çıkmıyordu.
* İstanbul insana doymuşta kusmuş.
* Twitter ortamına alışmak biraz zamanımı alacak, şu anda ciddi bir uyum sorunu yaşıyorum. Performansımın yüzde 10'u ile twitliyebiliyorum.

* Son izinden dönerken takım iyi performans segiliyordu bu havada gidilmez demiştim. Soğukları görmeden gitmemiz belki de iyi oldu. Ekrem'i Nobre'yi Aurelio'yu Rüştü'yü 3 ay daha canlı izlemediğim için nerden baksan 1 sene fazla yaşarım.

* Bobocan'ı 2 ay Amatem'e yatırsak figer bağımlılığından kurtulabilir. Gideceği kulüplerde sigortasını bile yapmazlar rahat bir emeklilik yaşayamaz. Bak Nobre ve Aurelio'ya biraz örnek al.

* Guti'yi önümüzdeki sezon iyi değerlendirmek için maçtan önce promil testine tabi tutmak lazım. Hatta yeni yabancı oyunculara da efor testinden önce uygulamak iyi olabilir.

* Ekrem Dağ ile 2 yıllık yeni sözleşme. Söz vermiş yanı başımızda yaşlanmaya, yetmemiş kendisinin minimal versiyonu olabilecek 2 tane daha avusturyalı katmışız takıma.

* Egemen Korkmaz yönetimin her sene yaptığı ezber transferlerden biri. Her durumda ve şartta ezeli rakiplerin mevcut ya da eski topçularından 1 tanesini transfer et.

* Bu sezon yapılabilecek en iyi transferimiz Hacı Fernandes. Ernst'in etinden sütünden yeterince faydalandık kullanabilecğimiz postu kaldı gibi. Helali var orası ayrı. Eğer bize 18 yaşında gelseydi 19 yaşında kel kalırdı.

* Necip bütün iyi sıfatları hakeden bir çocuk. Ama çocuk işte. Olurda kıran kırana bir maçta vur-kır-parçala bu maçı kazan diye bağırırsa taraftar Necip o gazla vururda kırarda. Biraz sakin olsa tadından yenmez.

* Tayfur Hoca ile devam kararı Yönetimin şimdiye kadar aldığı en riskli karar. Başarısız olursa ya bir Rasim Kara olarak kaybolur ya da bir Bank Asya hocası olarak arada takip ederiz. Takıma bir disiplin kazandırır ve başarılı olursa büyük hoca olarak yoluna devam eder. Vezir olmakta Rezil olmakta kendisine bağlı.

* Stad yıkılmasın ! Her türlü gideri var 10 sene daha.

* Hoşbulduk . Kaldığımız yerden devam.

Halet-i Ruhiye

2011-05-24T16:03:00.003+03:00

"Futbol A Takımımız için oyuncu Egemen Korkmaz’ın transferi konusunda görüşmelere başlanmıştır."

Nihayet

2011-05-18T11:29:00.001+03:00

Gözümüz aydın. Marmara, teskereyi aldı. Hoş geldin Kartal.

Beşiktaş, Şeref Bey ve Bizim Çocuklar

2011-05-16T22:31:00.004+03:00

Sene içerisinde hedeften uzaklaştıkça ve kötü futbol ekseninde kendimize sabit bir yer buldukça lig bitsin artık serzenişinde bulunuyordum. Ancak son haftalara girildikçe, hele şu son Şeref Bey gününe gelince insanın boğazına yumru oturuyor. Ali Sami Yen gibi stadın yıkıldığını düşünmek bile beni kahredebiliyor, gerçekleşse neler olur bilemem. Hiçbir şey bizi Şeref Bey'den ayrı koymasın, o günleri göstermesin. Yemyeşil sahada Siyah şortu, Beyaz formayı her daim görmeye devam edelim.

Kafada bunlar dolanırken, maça da az kalmış iken Tayfur Hoca ile devam kararı aldığımız haberi geldi. Beşiktaş için iyi mi kötü mü kestiremiyorum. Tayfur Hoca, göreve geldiğinden beri açıkcası bende hayal kırıklığı yarattı. Şöyle bir sıralarsam:

-İlk önce Schuster'in ardından kendine yönetilen mikrofonlara kayıtsız kalmadı ve konuştu. Konuşmasına itiraz yok; ancak dilin kemiği de yok. Schuster için "söylediklerimi dikkate almıyordu" dedi. Bu Schuster'den ziyade Tayfur'un karakteri hakkında bir ipucu verir bize. Sözünün dikkate alınmadığı yerde neden görevine devam ettin peki hocam?

-Sıkıntı anlarında "endişe" duyulduğu için asıl adamı değil de, devşirme adamı kullanan hocalara pek ısınamadım. Korkusuzca, mevkinin gerçek adamına çekinmeden forma veren hocaları takdir ettim. Yakın zamanda da Schuster yaşatmıştı bize bunu. Hiçbir zaman planlarında devşirme adam yoktu. Oyuncunun A2'den gelmesinin önemi yoktu, mevkide patron kimse ona görev veriyordu. Tayfur Hoca, ne yazık ki bunu gerçekleştirmekten uzak hamleler yaptı. Stoper Aurelio, sol bek Ekrem...

-Oyuncular üzerinde ne kadar etkili olabileceği, ne kadar söz geçirebileceği şu an için muamma. Gs maçında Guti'yi oyundan aldığında yanlış bir hamlede bulunmamıştı Tayfur Hoca. Guti, oldukça verimsizdi, üstelik yeterince sahada kalmıştı ve skor bizim lehimize idi. Fakat Guti buna rağmen sitemle çıktı oyundan. Bunun yansımasını kupa maçında gördük. Guti, yine kötü top oynuyordu. Ancak Tayfur Hoca bu kez almadı Guti'yi oyundan, daha doğrusu alamadı. Çekinmesi gereken sen olmamalısın Hocam.

-Bobo... Geldiği sezondan beri takımın en çok gol atan oyuncusu. Bana göre bir yabancı değil, sanki kendi özkaynağımızdan yetişmiş gibi. Şu dakika itibariyle takımdan ayrılıyor olabilir. Hatta sizler Bobo'nun üstünü çoktan silmiş olabilirsiniz. Fakat Şeref Bey'deki son maçta iki dakika bile olsa, şans vermiyorsanız Bobo'ya o sizin ayıbınızdır, büyük ayıbınız üstelik.

Tüm bunları uzun uzun konuşuruz. Yanlıştır, doğrudur; eksiktir, fazladır. Tonla hoca geldi, geçti. Şimdi sıra Tayfur Hoca'da. İnşallah çok başarılı olur ve ben de büyük keyifle yanılmışım hocam, bunu söylemekten de utanmıyor, keyif alıyorum diyebilirim. Tabiki desteğin en büyüğünü alacak, senelerdir bu kulübe gelen kimlere destek vermedik ki.

Az biraz da maçtan bahsetmek gerekirse, Atınç sanırım gecenin genç klasmanında en parlayanıydı. Pozisyonlarda sırıtmadı, üstelik kendine güveni de etkileyici. Evlat olunca bir başka tabi. Fernandes, bizim tribünün göz bebeği olur kalırsa. Yönetim saçmalıklarına bir yenisini eklemeden bonservisini alır umarım. Gerçi ben bu satırları yazarken Mete Düren saçmalıyor bir yandan. Simao penaltı atarken, endişe etmeyen Beşiktaşlı yoktur, rahatlık bize ters:) Quaresma yine "vay eşek sıpası" dedirtti. Almeida, giderse eğer kıymetini o zaman anlayacağımız bir adam olduğunu hissettiriyor. Cenk, bir şey yapmana gerek yok Kartalım, çok seviliyorsun. Necip, formanın en çok yakıştığı isim.

Maça dair başka bir şey yok. Ki şimdiden özledik.

Kardeşim Olmadan Asla

2011-05-14T23:56:00.000+03:00

2.5 Saatlik Seneler

2011-05-12T09:03:00.000+03:00

Maçtan önce sanmam ki bir Beşiktaşlı rahat olsun. Var mıdır acaba " Rahat alırız bu maçı " diyen. Lige geldiği günden beri kabusumuz oldu adamlar. Bu maçlarda yaptığımız stresi başka hiçbir maçta yapmıyoruz.

Bu sene benim adıma kırılma noktası yine bir İBB maçıydı. Ligin 2. yarısında oynadığımız İBB maçını kaybetmeseydik durum daha farklı olabilirdi. En azından şampiyonluktan bu kadar çabuk kopmazdık diye düşünüyorum.

Dün akşam da nice Beşiktaşlı'yı şaşırtmayan bir haldeydik. Bol stres, bolca tırnak yeme, nefes darlığı, göğüs sıkışması, ulaaaan nidaları.

Ve kupa bizim!

Söylenecek çok şey var. Gidecekler, kalacaklar, gitmesi gerekenler, kalması gerekenler, hoca, gençler, Bobo.

Hepsini konuşuruz ama biraz nefes alalım. Dün gece maç öncesindeki kilom ve yaşım, maçtan sonra epey bir değişti. 3.5 kilo verdim, 5 sene yaşlandım. Biraz istirahat zamanı.

Kayseri'ye giden, gidemeyen, gittiği her yerde Beşiktaş sevgisini baki tutan tüm Kartallar'ın gözü aydın. En azından bizlere bir teselli veren Beşiktaşımız'a da teşekkürler.

Mağduriyet Edebiyatı

2011-05-08T23:27:00.003+03:00

Geçtiğimiz sezon 26 Eylül 2009'da Bursa'da oynanan Bursaspor-Diyarbakırspor maçında Bursasporlu taraftarlar, "PKK dışarı" diye tezahuratta bulundu. Her iki takım taraftarları arasında olaylar çıktı.

Bursaspor Başkanı İbrahim Yazıcı : "Maalesef hiç arzu edilmeyen bazı olaylar oldu. Bu sefer olaylar biraz daha farklı bir şekilde, biraz provoke edilerek yapıldı. Bunda Bursaspor'un dahli yoktur." dedi.

Diyarbakırspor Başkanı Çetin Sümer'in "Bursaspor ceza almazsa, ligden çekiliriz." söylemine İbrahim Yazıcı yanıt verdi : "Bu maçtaki sloganlar sadece Bursa'da değil, Türkiye'deki tüm statlarda atılıyor. Eğer bu sloganlara göre ceza alınacaksa, o zaman bizim hiçbir maçımızı sahamızda oynamamamız lazım. Bu hemen hemen tüm şehir kulüpleri için geçerli. Eğer sloganlar sadece bu maçta atılsaydı, o zaman sayın başkan haklı olurdu. Şimdi tribünlerden ara sıra atılan bir sloganı Bursaspor Kulübü'ne mal etmek yanlış."

TFF, taraftarlarının çıkarmış olduğu olaylar için Bursaspor'a 100 bin, Diyarbakırspor'a 20 bin Lira para cezası verdi.

6 Mart 2010'da Diyarbakır'da oynanan, Diyarbakırspor-Bursaspor maçı 17. dakikada çıkan olaylar sebebiyle tatil edildi. Bursaspor, stadı polis aracıyla terketmek zorunda kaldı. Yolda araç taşlandı. Daha sonra Diyarbakırspor taraftarları ile polis arasında çatışma yaşandı.

TFF, Bursaspor lehine hükmen 3-0 galibiyet kararı çıkardı. Ayrıca Diyarbakırspor'a 3 maç tarafsız sahada seyircisiz oynama cezası ve 40 bin Lira para cezası verildi.

Maçın hemen ardından İbrahim Yazıcı : "Hiç kimsenin tahmin etmediği bir maç yaşadık. Bizim dileğimiz bu maçı oynayıp da kazanmaktı. Ben bugüne kadar Türkiye'de kendi bilgim dahilinde böylesine bir maç yaşamadım." dedi.

Aynı İbrahim Yazıcı ilerleyen günlerde kendisine sorulan, "TFF'nin Diyarbakırspor maçına ilişkin nasıl bir karar alınmasını bekliyorsunuz"a, "Yönetmelik ve talimatlar o kadar açık ki benim bir şey söylememe gerek yok. Onun için bu konuda bir şey konuşmama gerek yok." dedi.

Ligin ilk yarısında oynanan Gaziantepspor - Bursaspor maçı:

62.dakikasında çıkan olaylar sebebiyle müsabaka tatil edildi. Bursaspor başkanı İbrahim Yazıcı, "Her şeyin kuralları var ve kurallara göre gereken yapılır." dedi.

TFF, Bursaspor lehine hükmen 3-0 galibiyet kararı çıkardı.

5 Aralık 2010'da Şeref Bey'de oynanan Beşiktaş-Bursaspor maçı öncesi stad etrafında olaylar çıktı. 2 Bursaspor taraftarı bıçaklandı. Maç esnasında Bursaspor taraftarları " Ermeni köpekler, Beşiktaş'ı destekler." diye tezahuratta bulundu.

Maçtan sonra olaylar hakkında yorum yapan Yazıcı: "Sadece üzücü ya da utanç verici şeklinde nitelendirme yapmak, Türk futbolunu ve insan hayatını tehdit eden gelişmeler karşısında çok hafif kalır. Maça taraftarımızla birlikte gitmenin heyecanı ve coşkusunu yaşarken, gerekli önlemlerin titizlikle alınacağını ve hiçbir olaya izin verilmeyeceğini düşünmüştüm." dedi.

TFF, Beşiktaş'a 2 maç tarafsız sahada seyircisiz oynama cezası ve 30 bin lira para cezası verdi. Bursaspor'a da 2 maç seyircisiz oynama cezası verildi.

Dün akşam oynanması gereken Bursaspor-Beşiktaş maçı, Bursaspor taraftarlarının saha dışında sebep verdikleri olaylar yüzünden iptal edildi. Beşiktaş kafilesi stada, Beşiktaş taraftarı şehre giremedi. TFF, maçın iptaline karar verdi.

Daha çok taze yaşananlar karşısında İbrahim Yazıcı’nın görüşleri: “Beşiktaş takımı, güvenlik gerekçesiyle otelden buraya gelemiyor. Bunun sorumlusu Bursaspor olamaz. Niye hükmen mağlup olacağım ki? Bursaspor suçlanamaz. Biz kulüp olarak stadın girişinden, sahanın içinden sorumluyuz. Bir takım, emniyet gerekçesiyle eğer otelden gelemiyorsa bunun sorumlusu Bursaspor Kulübü hiçbir zaman olamaz. Futbol Federasyonu'nun karşılaşmayı iptal etme kararı da yanlış. Maçın tehir edilmesi gerekir. Beşiktaş seyircisinin gelmeyerek, maçın yeniden oynanması gerekir. Bazı olaylar bekleniyordu, keşke de olmasaydı. Ancak bunun sorumlusu kesinlikle Bursaspor olamaz. Keşke buralara gelmeseydi olaylar. Beşiktaş taraftarı olayları orada tırmandırmasaydı, en iyi şekilde ağırlanırlardı. Olayın başlangıç noktasının İstanbul olduğunu herkes biliyor.

İstanbul'daki maçta bıçaklanma olayı var. Bugün burada bir tepki var. Emniyet ile Bursaspor taraftarı arasında yaşanan bir olay. Buradaki maç bir iki saat sonra rahatlıkla oynanabilirdi. Sadece talimatnamelere bakarak karar veriliyorsa, o zaman hiç iyi şeyler olmaz. Beşiktaş seyircisinin gelmesine çok büyük tepki oldu. Bu toplumsal bir olay. Beşiktaş'ın mağduriyeti var mı? Sadece oynamadı. Onu sonra oynar. Seyircisi mağdur oldu mu? Hayır!”

Biz buna kısaca akıl tutulması diyoruz.

Dart Vedır

2011-04-29T22:34:00.000+03:00

* Emrah Ablak

"Hakiki" Şeref Tablosu

2011-04-28T21:14:00.003+03:00

Beşiktaş Hentbol Takımı, bugün son 6 senedeki 4. Türkiye Kupası'nı kazandı. Aynı takım, son 6 senede 4 defa şampiyon olarak bitirdi sezonu. Beşiktaş'a şöyle bir bakıldığında kulübün açık ara en başarılı takımı. Aynı zamanda en parasız takımı. Maaşlarını aylarca alamayan oyuncuların, Beşiktaş'ı sürekli zafere taşıdıkları şube. Çifte kupalı sezon ardından kendilerine ödül olarak "kol saati" verilen şube.

Hocasından, masörüne, oyuncusundan, menajerine... Beşiktaş'ı bu denli sevdiğiniz, sahiplendiğiniz için teşekkürler.

Altuğ Taşdemir
Berk Karahan
Bülent Erkol
Ercan Aşıkoğlu
Gökhan Aksu
İbrahim Demir
İlker Şentürk
Mesut Temizişler
Müfit Arın
Nesik Çakar
Oğuzhan Büyük
Oleksandr Kosyak
Ozan Arifoğlu
Ramazan Döne
Sertan Aytaç
Tolga Özbahar
Utku Ergüder
Ümit Kırkayak
Valeri Parshkov
Victor Ladyko
Vladimir Zelic
Yılmaz Özgür
Yusuf Ali Kurt

Not: Sadece kupa finallerinde ortaya çıkan utanmaz adamın yüzünü görmesek de olur.

Ah Be Çocuk...

2011-04-25T13:36:00.003+03:00

Balıkesirspor'da kiralık oynayan özkaynak evlatlarımızdan Emre İncemollaoğlu, geçirdiği trafik kazasının sonucunda aramızdan ayrıldı. Her ölüm erken ölümdür de, böylesi çok fena.

Hepimizin başı sağolsun. Ailesine sonsuz sabırlar.

Tekerlekli Sandalye Basketbol Takımımız Avrupa Şampiyonu

2011-04-24T20:58:00.004+03:00

Engelsiz Basketbol Takımımız, Andre Vergajwen Kupası'nın finalinde Köln 99ers'i 71-62 mağlup ederek, Avrupa Şampiyonu oldu.

Tüm sene boyunca kemik bir topluluğun desteği ile maçlarını oynayan Demir Pençeler, engelleri tek tek aşarak bize harika bir mutluluk yaşattılar.

Bize bu gururu yaşatan oyuncularımıza sonsuz teşekkürler.

Affet Baba

2011-04-16T12:35:00.005+03:00

Bugün, senin aramızdan ayrılışının 22. senesi Baba.

Sen, gittiğinden beri çok şey değişti. Biz, seni hatırlamaz olduk. Bir tek yıl dönümlerinde dilimize dolanıyor ismin. Bir de başımız sıkışınca seni ve Şeref Bey'i katıyoruz hemen olaya. Nankör bir dönemin başrol oyuncuları olduk baba. Beşiktaş'ı Beşiktaş kılan, başrolünde senin olduğun hikayelerin benzeri bir kenara, ucundan andıran şeyler bile yaşamıyoruz.

Bir başkanımız var, seni pek hatırlamıyor. Senin şekillendirdiğin yoldan gitmeyi tercih etmedi. Saygı, ahlak pek önemsediği kavramlar değil. Yalan söylemekten çekinmiyor, kulübü kendine borçlandırmak ilk vazifesi, şunca senedir sorumluluk aldığına da pek sahit olmadık. Sürekli dünya kulübü olmaktan söz ediyor. Halbuki Beşiktaş gözünün nuru olsa yeter değil mi Baba?

Tanımıyor musun başkanı Baba? Normal... Hiç ziyarete gelmiyor seni değil mi Baba? Anmalarda hep bir bahanesi var, hep çok yoğun. Sene içinde de gelmiyor aklına. O'nun adına özür dileriz Baba.

Bir de bir lafımız var Baba. Mafya babalarının değil, Baba Hakkıların Beşiktaş'ı diye. Dur, dur nereden çıktı mafya babaları, ne alaka deme. Ben, sana anlatmaya utanırım. Sen, sormamış ol.

Bizi affet Baba. Emanete sahip çıkamadık, hakkını veremedik, affet Baba. Senin, Seba'yı alnından öptüğün gibi O'na bu mutluluğu yaşatamadık. İkinci bir adam çıkaramadık, affet.

Işıklar içinde uyu Beşiktaş'ın Babası

Beşiktaşım Benim...#9 ( 25 Nisan 2004 Beşiktaş - Fenerbahçe )

2011-04-09T23:38:00.008+03:00

Çok uzun zaman olmuş bu seriye yazmayalı. 1 seneyi geçmiş. Geçenlerde Ömer ile sohbet ederken, laf lafı açtı ve 100. yıldaki Gs maçının fotoğraflarına geldi konu. O maç ne kadar harika ise ve fotoğrafları ne kadar güzelse, 2003-2004 sezonundaki F.Bahçe maçı tam tersi:)

Fotoğrafları her hangi bir sıraya göre koymadım. Rasgele yerleştirdim.

Üniversite yılları. Yine tek günlük maça geldiğimiz zamanlardan biri. Gece yola çıktık, sabahına İstanbul'daydık. Sabahın köründe semtte boş boş dolanan tiplerin büyük bir kısmı şehir dışından gelen öğrencilerdir her zaman. Ben de sık yaşadım bu anı. Yeni Açık 'a girdiğim zamanlardı ve o zamanlar Yeni Açık'a girmek için erkenden kuyruğa girmek lazımdı. Saatlerce kuyrukta bekleyip, içeri girdikten sonra yorgunluğun unutulmaya başladığı dakikalar başlıyordu. O kadar gürültünün, hengamenin içinde kendimizi dingin hissettiğimiz anlar.

Her şey güzeldi, çirkin Kapalı hariç. Efsane Beşiktaş Kapalısı localar uğruna yok edilmişti. 1 sene sonra bir nebze değişecekti. Şeref Bey'de gördüğüm en kötü manzaralardan biridir localı Kapalı.

Samsunspor maçı ile başlayan travma günleri devam ediyordu. Tamam ya da devam maçıydı. Tribünler coşkuluydu, her yerde bir pankart. F.Bahçe tribünleri o zamanlar (hangi maç anımsamıyorum) "Adam gibi adam Recep Tayyip Erdoğan" pankartını açmışlardı. Ona istinaden maç öncesinde " Bir pankart da Verheugen'e aç, Avrupa Şampiyonu ol Fener!" pankartı açılmıştı Yeni Açık'ta.

Nostalji forma ile çıkmıştık sahaya. Bizim adımıza güzel sahneler bunlardan ibaretti. Sonrası zulüm. Maç boyunca top falan oynamadık, uyuz Serhat iki tane yazdı, yetmedi Tuncay attı. 60 dakikada bitmişti her şey. Sonrasında İlie'nin golü ile sadece skor değişti.

Canımı yakan maçlardan biri olmuştur. Mücadele bile etmemiştik, öyle anımsıyorum. Dönüş yolu da maç kadar zordu. Onca yorgunluğun üstüne, tribünde kahrolmuştuk. Yetmemiş, otobüsün fotosentez yapan muavini ile girmiştik birbirimize.

Not: Fotoğrafları her seferinde dikkat edip, düzgün koymama rağmen taramada hafif yamuk çıktı. Aynı fotoğrafı 3 defa tarayıp, sonuç değişmeyince böyle eklemek zorunda kaldım.

Beleştepe'nin Yüreği

2011-04-07T08:45:00.002+03:00

Kupayı alsak da, almasak da geriye dönüp baktığımda kupa serüveninin en güzel tribünü olarak hatırlayacağım bu maçı. Santra ile başlayan, maç sonunda "Beşiktaşım elele" diye sonlanan.

Beleştepe, varolduğundan beri tonla anı barındırır bünyesinde. En güzellerinden bir tanesini de dün akşam cebine koydu. Kapalı'nın akustiği var, tribün önünde mikrofon var, yayıncı kuruluş çArşı'ya kıyak geçiyor bahanelerine de güzel yanıt oldu: Beleştepe'nin yüreği var. Ve sokağın tavanı kadar olan sevgimiz ile Beleştepe akustiği aynı.

Sahada oyun olarak varlık gösteremediğimiz dakikalarda, Simao'nun kişisel becerisi ile gol bulduktan sonra daha rahat bir maç oldu bizler için. Rüştü ve Quaresma'nın da üstün performansı bizim geriye düşmememizi sağladı. Maçın ilk yarısından sonra hepimiz 1-0'a razı olurduk. Skor anlamında şaşkınlık yaşamaktan dolu mutluyum.

Gaziantepspor, iyi bir takım hakkını verelim. Dün akşam, skor bizim adımıza çok tatsız olabilirdi. Murat Ceylan, Olcan, Cenk oldukça kaliteli yerliler. Antep'in kafasında futbol varken iyi de, sistemleri kasap havasına geçiş yaptığı zaman çekilmez oluyorlar. Bunun adı sert oyun falan değil. Bunun adı kazanma hırsı değil. Bu, terbiyesizliktir. Sakatlamaya yönelik kasti hamlelerin yapılmasının başka bir izahı yoktur. Maçta çıkan tek kırmızı kartın da, alkış saçmalığı sonrası gösterilmesi ülke hakemlerinin durumu hakkında güzel bir örnek. Gerçi memleketin hiçbir kurumu işini layıkıyla yapmazken, hakemlerin yapacağını ummak hayalcilik olur.

Benim için gecenin özeti: Beleştepe'deki Kartal yürekliler....

İyi ki Doğdun Gerçek Efsane

2011-04-05T08:01:00.002+03:00

Herkesi bir zaman için aldatabilirsiniz. Bazı kişileri her zaman aldatabilirsiniz. Ama herkesi her zaman aldatamazsınız. Ben kimseyi hayatım boyunca aldatmadım.

Nice senelere yaşayan gerçek efsane. Nice Siyah'ın içinde senin gibi Beyaz'ı yaşadık ya, o yeter bize.

Yeni Stad Projesi

2011-03-23T20:41:00.002+02:00

Internette denk geldim, gayet güzel çalışma olmuş. Zaten dünyanın en güzel stadı olan Şeref Bey, bu haliyle de çok afilli olur.

Yeni projemiz bu olsun bence.

Stad kayıyoooooor!

Dünya Kulübünde Voleybola Yer Yok

2011-03-21T19:06:00.001+02:00

3 lafından 4’ünün Dünya Kulübü olan Yıldırım Demirören’in başkanlığındaki Beşiktaş’ın erkek voleybol takımı bir alt lige düştü. Keşke durumu sportif başarısızlık olarak değerlendirebilseydik sadece. Keşke takımımızın bu sene istenilen seviyeye bir türlü gelememesinden, şanssız maçlar kaybettiğimizden söz etseydik.

Pek mümkün değil ne yazık ki! Yıldırım Demirören yönetimindeki Beşiktaş, mevcut yönetim anlayışı ile amatör şubelerle pek haşır neşir değil. Böyle olmadığı gibi şubeleri külfet olarak da görmekte, bakmayın yani siz bugün resmi siteden yapılan açıklamaya. Geçtiğimiz sene tüm başarısına rağmen hentbol için bile aynı şeyler gündemdeydi. Neyse ki hentbolun şansı imkansızlığa rağmen başarısı. Bugün böyle, peki yarın?

Oyuncular maaşlarını düzenli alamazken, rakipler takviye üzerine takviye yaparken, biz uyurken, özkaynaktan gelen kendi sporcumuza sahip çıkmazken, şubeye bütçe ayrılmazken nesi şaşırtıcı bu durumun? Amatör Şubeler’den sorumlu yönetici ali kıran baş kesen edası ile dolanırken ortalıkta, tüm faturanın teknik ekibe kesildiği ortamda şaşırtıcı olan nedir?

Özetle; işinizi yapmıyorsunuz ama yapıyor gibi davranmaktan da vazgeçmiyorsunuz. Resmi sitede dün maç sonrası yayınlanan haber komik ötesiydi. Hiçbir şey olmamış gibi maç sonucu ve detayları verilmiş, sona doğru da tek cümle ile küme düştüğümüz belirtilmiş. Ah canlarım çok mu utandınız, çok mu zorunuza gitti?

Gelelim çuvaldıza… Biz ne yaptık? Bu takım son sürat aşağı yol alırken biz ne yaptık? Galatasaray’ın desibel rekoruyla ilgili geyikler yaparken, rekor asıl bizde yaaa derken, acaba hiç düşündük mü gırtlaklarımızı bir kere de voleybolcular için yırtıp, yırtmadığımızı?

Haydi Kalk Ayağa

2011-03-16T14:42:00.000+02:00

Hoşçakal

2011-03-15T14:40:00.001+02:00

Şeref Bey Bizimdir

2011-03-12T23:34:00.005+02:00

Bir süre önce Ertuğrul Günay yine “eureka !” diye haykirdi : “O vadinin içine stadyum sokulur mu? Adı üzerinde dolgu alanı.. Dolmabahçe orası... Dolgu... Eminönü Yeni Cami kazık üzerine oturtulmuştur, Dolmabahçe de öyledir. Siz bu tarafa on binlerce insanın tepineceği bir alan yaparsanız, zaman içinde Dolmabahçe denize doğru akmaya mahkumdur”

Ee ülkenin başbakanı Kars’taki İnsanlık Anıtı’nı ucube diye nitelendirirse, O’nun Kültür Bakanı da taraftarları tepinen insanlar olarak betimler. İmam-cemaat ilişkisine dair somut bir örnek daha.

Yetmedi, Ertuğrul Günay bir tas su dökünüp devam etti:

"Belki bir şeylere inat, belki bir kasıt buraya stad yapılmış vakti zamanında. Ancak burası dolgu bir bölge. Swissotel yapıldığında Dolmabahçe Sarayı etkilendi. Ardından Gökkafes ortaya çıkarıldı. Bunlar uzun vadede saraya zarar veren yapılar. Swissotel ve Gökkafes’i belki buradan artık kaldıramayız ancak stadı büyütmeyin diyebiliriz. Burası zaten riskli bir bölge. Stadı büyütürseniz toprağın hafızasını bozarsınız. Kesin olan bir şey var ki sarayın, saat kulesinin olduğu bölgenin hava alması lazım. İTÜ’den de Dolmabahçe Sarayı’nın çöktüğüne dair bir rapor isteyeceğim. Anıtlar Yüksek Kurulu da bu konuyu daha ayrıntılı inceleyecek. Ben sonuç olarak tarihe karşı sorumluyum. Birilerinin rant üretmesine izin veremem. Kendime ‘Dolmabahçe Sarayı’nı denize iten bakan’ dedirtmem."

Tarihe karşı kendini bu denli sorumlu hisseden Sayın Günay, Allianoi için ne yaptıniz ? Kumla kapatıp, suya gömersek korumuş oluruz demekten başka ne yaptınız ?

Zaten konu hakkında bilgi sahibi değil, bir de ahkam kesiyor Kültür Bakanı, belki inat, belki kasıt diyerek. Swissotel ve Gökkafes’i artık buradan kaldıramayız diyen zihniyet, stada dil uzatabiliyor. Gücünüz mü yetmiyor Swissotel’e, Gökkafes’e ? Onlar bir tehlike yaratmıyor mu Dolmabahçe için? Her gün binlerce göç alan bir şehrin her gün artan trafiğine tanık olan Saray, önünden geçen her türlü vasıtanın trafiğinden hiç etkilenmiyor; ama uzağındaki statta haftada bir maç izleyen Beşiktaş taraftarının tezahurat raksından etkileniyor! Ulemanın buyruğu böyle. Beşiktaş taraftarı tepiniyor ve o vakit geçmişte onca depremin sallantısına dahi bir şekilde kafa tutmuş olan güzide saray tir tir titreyip denize kayıyor ! Bak sen şu ulu kArtal’ın işine !

Aslinda dertlerinin ne oldugu oylesine acik bir sekilde belli ki... Bizi buradan çıkarmak istiyorlar. Bunu yapmak için de türlü bahaneler sunacaklar ortaya. Bizler de sesimizi çıkarmazsak tarihin en sacma sebebi ile sekillendirilmesine şahit olacağız.

Lütfen aşağıdaki boşlukları doldurunuz:

Şeref Bey bizimdir, _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ !

Tosun Paşa'dan Sonra Da Mavi Boncuk

2011-03-12T23:03:00.001+02:00

*Cihan Ceylan

Dışarda Kar Yağıyor, Benim İçime Yağmur

2011-03-09T11:38:00.007+02:00

Trabzonspor maçı sonrası dağıldım. Sene başından beri kötüyüz, ilk mağlubiyetimiz de değil, sarsan neydi sorusuna vereceğim tam bir yanıtım da yok aslında. Bir takım, defalarca aynı şekilde maç kaybediyorsa, aynı golleri yiyorsa, sorumsuzluk örnekleri aynı ise; taktikle, sistemle, hocayla, bireysel olarak futbolcu performansı ile değerlendiremiyorum durumu. Halbuki belki de bu durum sadece bunlarla değerlendirilebilir. Ben yapamıyorum, yapamadıkça kendime sinir oluyorum. Çünkü bambaşka bir yol izliyorum. Ve o yol benim hayatımı tam merkezinden etkiliyor. Günlerimi, gecelerimi, tüm her şeyimi altüst ediyor.

Beşiktaş özgeçmişime bakıyorum. Hep dramatik ve travmatik hikayelerle dolu. Sevinçlerimde, üzüntülerimde birbirine benzemiş hep. Beşiktaş’ın yaşattığı en büyük mutluluk anında bile bir hüzün var. En büyük hüzün anında sadece bizlerin anlayabileceği bir mutluluk. Hissedebilme, iliklerine kadar o duyguyla kavrulma. Kaybettiğimiz kimi maçları anımsıyorum. Hala aynı sızıyı hissedebilmekle beraber, o sızıyı sevdiğimi fark ediyorum. Mazoşist bir tavır mı? Yoksa sevdiğim sadece sızı değil mi? O mağlubiyetler sonrasında durumun farkında olan, bunun sorumluluğunu alan üzgün adamların olduğu Beşiktaş’ı özlüyorum çünkü.

95 senesi Rosenborg maçı. İlk maçta alınan 3-0’lık mağlubiyet sonrasından rövanş gününe kadar sürekli turu geçmeyi diledim. Geceleri yatağa girdiğimde “ n’olur, n’olur turu geçelim” diye sayıkladığımı anımsıyorum. Anneme, “dua ederken Beşiktaş’ı unutma” demiştim, hiç unutmuyorum. Yıllardır nice maça kilitlenmişimdir, nice maçı sabırsızlıkla beklemişimdir. Ancak bu maç hep bir adım önde olacak. Maçın başında Kuntz golü bulunca tribün delirmişti. Peşine bir gol daha bulduk, Fransız hakem topun çizgiyi geçmediğini söyleyerek golü vermedi. Hemen akabinde golü yedik. 2 gol daha attık, yavşak hakem bir de penaltımızı vermeyince 3-1 kazanmıştık ama elenmiştik. Formasını terletmeyen, mücadele etmeyen tek bir adam bile yoktu. Aumann’ı dahi bağışlamıştım, yediği o abuk gole rağmen. Ve hala hakemin tipi dün gibi gözümün önünde.

Valerenga maçında 17 yaşındaydım. İlk yarı bitiminde nasıl bir coşku yaşıyorsam, maç bittiğinde aynı coşku ayarında hüzün yaşıyordum. Çok ağlamıştım. Ne zaman ki bir babanın Şifo’ya feryadını gördüm, Şifo’nun mahcup bakışını gördüm. Çok şükür Beşiktaşlıyım dedim. Hangi Beşiktaşlı o görüntüyü sadece bir kere izlemiştir? Var mıdır gözleri dolmayan? Şifo’nun ne deseniz haklısınız derken paramparça olduğunu gözden kaçıran var mı? Şifo da eve gidince ağlamıştır değil mi diye düşünmeyeniniz var mı?

2000 senesindeki Galatasaray maçında üniversitedeydim. Zar zor bir mekanda yer bulmuştuk. Şifo ile öne geçmiştik. Fevzi, kurtarışları ile hayatının maçını çıkarıyordu. Nereden bilebilirdik gerçekten hayatının maçı olacağını. Fevzi, topları çıkardıkça, “Kartalım” sesleri yükseliyordu. 80. dakikada Halilagiç’in geri pasını ıskaladığında dudaklarımın arasından tek bir kelime bile çıkmadı. Oturduğum yerde çakılı kaldığım maçlardan biriydi. Fevzi’nin bir çocuk gibi ağlamaklı suratı içimi daha da çok dağlamıştı.

100. yıldaki Gençlerbirliği ile oynanan kupa maçı. İlhan Mansız’ın tek başına takımı sırtladığı, bembeyaz formasının her yerinin çamur olduğu, maç sonunda gözyaşları ile sahayı terk ettiği maç. Beşiktaş, mağlup duruma düştükçe skoru eşitliyordu. O gün yüzünün aldığı hal Beşiktaş’ın tanımıydı. Beşiktaş dergisi, o maçtan sonra çıktığı ilk sayıda İlhan’ın ağlarken çekilmiş fotosunun üzerine “Sen Ağlama” yazmıştı.

Bu maçlara daha niceleri eklenir. Sayıyı arttırmak da zorlanmayız. Tüm bunların ortak yanı mağlubiyetlerden sonra Beşiktaş’a sıkıca sarılmaya devam etmekti, daha çok kucaklamak. Sevdalısı olduğun takımın içersinde böyle oyuncular olduğundan gurur duymak. Canını yaksa da gönlünü almanın zor olmadığını bilmek.

Şimdi ne değişti peki? Sadece bu sezon değil, birkaç sezondur Beşiktaş’ın kimyası ile oynanıyor. Bu değişim üzerinde eğreti duruyor. Eğreti durduğu için eksik, topal sürekli. Mevcut başkan ve yönetimi ile, bu başkan sayesinde kulübe yakın duranlar ile Beşiktaş kimliğini kaybediyor. Beşiktaş, avuçlarımızın arasından kayıyor ve tutmaya yönelik tek hamlemiz yok. Tek dillendirdiğimiz her kaybedilen maç sonrası yazık oldu demek. Bizim için sezonun özetini sorsalar, bu iki kelimeyi söyleriz. Genele yaysak durumu daha vahim. Çünkü Beşiktaş’a yazık oluyor.

Benim kuşağımdaki Beşiktaşlıların hep bir hikayesi var. Nasıl Beşiktaşlı olduklarına dair. Baba, amca, dayı, abi motifleri ile süslü. Ya da ailede hiçbir Beşiktaşlı olmamasına rağmen, Süleyman Seba ismi sayesinde Beşiktaşlı olanlar var. Metin, Rıza, Gökhan, Ali, Feyyaz yüzünden Beşiktaşlı olanlar var. Onların, o dönem başarıları yüzünden değil sadece. Beşiktaşlı değerini layığıyla simgeledikleri için. Sınıfımda herkes Fenerbahçeli ya da Galatasaraylıydı, hiç Beşiktaşlı yoktu, bu yüzden Beşiktaşlı oldum diyen var.

Peki şimdilerde 10 yaşındaki bir çocuğu ne Beşiktaşlı yapabilir? Ancak aile büyükleri sayesinde. Ve o da geçmişin hikayeleri ile, zira günümüzden örnek vermek imkansıza yakın. Hangi çocuk YD var diye Beşiktaşlı olur? Ferrari’nin, Sivok’un gördüğü kartlar sonrası bunu hırsa, kaybetmeme arzusuna bağlayıp, Beşiktaşlı olmayı tercih edecek çocuk var mıdır? Takım kaptanı, ikinci kaptanını senede bir defa yumruklayınca bundan etkilenip, Beşiktaşlı olacak çocuk var mı peki? Bu adamlara canları sağ olsun diyebilmek mümkün değil artık benim için. Çünkü hentbol takımının tüm imkansızlıklara rağmen özverili mücadeleleri sırasında yaşadıkları kayıplarda, onlara canınız sağ olsun diyorum. Onlara bunu diyebilmişken, bu adamlara aynı şeyi söylemek hentbolculara haksızlık.

Yukarıda sayılanların hiçbiri bir çocuğu Beşiktaşlı yapmaya itmezken; Guti, Quaresma gibi isimleri takıma kazandırırken, Beşiktaşlı nüfusunu artırmak gibi bir girişiminiz de varsa, işler yolunda gitmediği anda ilk fırsatta homurdanacak kitlelerin önünü açarsınız. Bu kitlelerin birçok duygusu da her daim Beşiktaşlılıklarının önüne geçer. Ve Trabzonspor mücadelesi öncesi numaralı tribünden birkaç haysiyetsizin sergilediği tavra imza atarlar. Şu an için asla bütünü simgelemiyorlar. Ancak seslerinin bu denli pervasızca çıkması bile rahatsızlık vericidir. Tek uyum noktaları da şu anki başkan ve yönetim iledir. Böyle başkana, böyle taraftar!

Rikardo

2011-03-06T01:21:00.000+02:00

*Cihan Ceylan

Aç Kanatlarını Süzül Göklere

2011-03-04T09:41:00.005+02:00

İlk maçın skoru göz önüne alındığında formalite maçıydı Antep Belediye mücadelesi. Ne zaman ki Antep'e götürülecek kadro açıklandı, o zaman bambaşka bir hal aldı. Özkaynak Kartalları'nın adını görmek bile yetmişti. Çok defa yazdık, çizdik. Bu takım gücünü özkaynaktan alır, tarihte tonlarca örneği vardır. Beşiktaş, en çok kendi çocukları ile Beşiktaş olmuştur.

Dün akşam da kendi çocuklarımızı izlemenin keyfi ile oturduk televizyon başına. Sağolsun TRT iş bilmezlik örneğini gösterdi bizlere. Kendine ait tonla kanalı olan TRT, 2 maçı aynı kanaldan vermeye çalışıyordu. Ekranın sağ alt köşesinde Kasımpaşa-İBB maçının görüntüsü belirdi. Zaten bizlerin sağ alt köşedeki görüntüye alerjisi var. Ne zaman ekranın o tükürdüğüm köşesinde minik görüntü belirse 2003 senesindeki Chelsea-Beşiktaş maçı gelir aklıma, haliyle Prag-Lazio maçı da. Görüntü belirmiş, Prag da frikik kullanmak üzeredir. Peruzzi ıskalar, Beşiktaşlı ekran karşısında travmatik öykülerine bir yensini ekler. Kısa sürede bu gel-gitlerle maçı izledim, derken İBB'nin golü ile beraber yayın oraya kaydı. Ve birkaç senedir adını bile duyduğumuzda heyecanlandığımız Muhammed'in Beşiktaş forması ile ilk dakikalarına şahit olamadık. TRT, bunu elimizden çaldı.

45 dakika izleme şansı bulabildik çocuklarımızı. Güzel bir tat bıraktılar zihinlerimize. Biliyorum ki bugün Beşiktaşlılar güne yepyeni kadrolar kurarak uyandılar. Muhammed, Necip, Furkan, Doğukan, Atınç diye sayıklayarak.

Tadını çıkar Beşiktaşlı.

Beşiktaşım Nice Senelere

2011-03-03T16:56:00.002+02:00

Bloguma Dokunma

2011-03-01T13:58:00.002+02:00

Güzel Adamlar

2011-02-28T00:01:00.003+02:00

Son 5-6 seneye bakıldığında Beşiktaş’ın en başarılı şubesi hentbol. Namağlup şampiyonluk, çifte kupalı sezonlar, her sene Avrupa’da bir önceki seneye nazaran daha iyi sonuçlar. Sportif anlamda eksik yaptıkları tek bir şey bile yok. Türkiye Ligi’ni zaten rakipsiz bir şekilde ele geçirmiş durumdalar. Avrupa’da da adlarını öğretmekle kalmayıp, unutturmuyorlar her geçen gün. Çünkü rakiplerini çok şaşırtıyorlar.

Bunun bu kadar ilginç ve takdir edilesi olmasının sebeplerinden biri de mevcut imkanları doğrultusunda bunu yapıyor olmaları. Daha doğrusu imkansızlıkları. Bu takım en son Bilgili yönetiminde maaşlarını düzenli olarak aldı. Yıldırım Demirören ile birlikte maaşlar ya gecikti ya da 1 sene boyunca sadece tek maaş aldıkları oldu. 2 forma ile sezonu kapadılar, maç sonunda kendilerinden forma isteyen taraftarlara “ başka formamız yok” demek zorunda kaldılar. Koca seneyi maaşsız geçirirken, elinde avucunda biraz parası olan, olmayan takım arkadaşı ile paylaştı. Çünkü birçoğu geçimini sadece hentboldan sağlıyor. Aldıkları paralar futbol takımının oyuncularının aldıkları ile kıyaslanamayacağı gibi bahsi bile komik olur. Bu yüzden değil 1 sene, tek ay bile maaş alamasalar ekonomik sıkıntının alasını yaşıyorlar. Tüm bu rezilliğe rağmen, başka takımlara gitme fırsatları varken, Beşiktaş’ta kaldılar. Her sene daha özverili oldular. Sahaya çıktığımız anda bütün dert, tasayı unutuyoruz, Beşiktaş’a odaklanıyoruz dediler. Çok samimiler söylediklerinde. Onları izlediğinizde samimiyetlerini anlıyorsunuz. Sonra utanmaya başlıyorsunuz, hak ettikleri değeri vermeyen yönetim adına. Yönetim yine burada sorumluluğu almıyor, siz üstleniyorsunuz.

İşte bu güzel adamlar, EHF Kupası 4. tur maçında Avrupa Şampiyonu TBV Lemgo’ya elendi ne yazık ki. Lemgo ilk maçı kendi evinde 2 sayı farkla kazanırken, şaşkınlık da yaşıyordu. Kendilerini bu denli zorlayan takımı hafife almışlardı çünkü. Çünkü onlar bir hentbol kulübüydü, çünkü onlar hep tıklım tıklım salonlarında oynuyorlardı, çünkü onların bünyesinde bir sürü lisanslı hentbolcu vardı.

İstanbul’da Beşiktaş yenilmedi. Beraberlik de ne yazık ki bir üst tur için yetmedi. Bizim gönlümüzde şampiyon onlar bunu kimse değiştiremez. Onlar sadece bu emekleri boşa gitmesin istiyorlar. Kendilerine yapılacak yatırımla Beşiktaş’a Avrupa’da da kupa sevinci yaşatacaklarından eminler. Yönetimin de kendilerine inanmasını istiyorlar.

Efsane olmak için yüreğini ortaya koyman gerek diyoruz ya, Müfit Arın ve İlker Şentürk yönetimindeki hentbol takımımız, Beşiktaş Efsanesi diye anılmayı çoktan hak etti.

Müfit Arın: “Bütün oyuncularımı ortaya koydukları Beşiktaş ruhu ve mücadelelerinden dolayı kutluyorum.”

Uluslararası Çağdaş Sanat Fuarı'nda Beşiktaş Atkısı

2011-02-22T20:50:00.003+02:00

Fuardan ve haliyle eserden haberim yoktu. Sevgili Koala (Ozan) haberdar etti, sağolsun. Dibim de düşmedi değil hani:)

Fuar ve katılımcılar hakkında bilgi sahibi değilim. Şöyle bir inceledim hızlıca. Uluslararası Çağdaş Sanat Fuar'ının bu yıl 30.su düzenlenmiş İspanya'da. 21 ülkeden 197 katılımcı yer almış. (Türkiye yok.) Dünyadaki en önemli sanat fuarlarından biriymiş ve 150 bine yakın ziyaretçi fuarı gezmiş.

Evet, sadede gelelim:) Fotoğraftaki eser Tere Recarens'e ait. Bu eser ile fuara katılmış. Atkıların içerisinde Beşiktaş atkısının da bulunması şaşkınlık yarattığı gibi, buram buram nostalji kokan çift katlı yün atkıyı tercih etmesi ile daha da takdirimi kazandı. Gelip, kapımı çalarsa dilediği atkıyı seçebilir eheheh, tamam, gevşemeyelim. Güzel işte:)

Tere hakkında minik birkaç bilgi daha: Barcelonalı, Berlin'de yaşıyor. Bu aralar Türkiye'de sürdürüyormuş çalışmalarını. Benzer çalışmaları var. Hatta bir tanesinde Türkiye atkısı da var. Sayısal olarak sağlam koleksiyonu var sanırım.

Takasa açığım Tere.

Yavru Kartal

2011-02-22T13:52:00.004+02:00

Gündem sıcak olunca atladık bu kardeşimizin güzelliğini. Senelerdir çocuklar sahaya çıkar, bizler de tebessümle izleriz. Hava soğukken çıkardılar mı çocukları söveriz de en sağlamından, ulan üşüdü çocuklar diye.

Pazar akşamı, seremoni sırasında pençelerini kaldırınca havaya Yavru Kartal, mest olmayan Beşiktaşlı yoktur heralde. Daha önce böyle bir şey olmuş muydu anımsamıyorum. Can evimizden vurdu bizi sıpa.

Ernst ve Guti'nin şaşkın, gülen surat ifadeleri de ayrıca hoş. Tamam sizler bir tanesiniz bizler için. Ancak o Yavru Kartal candır, can:)

Lpgli Ferrari

2011-02-21T08:19:00.002+02:00

Sene başında Schuster, Ferrari'yi düşünmediğini hissettirdiğinde nasıl olur ya diye inletmiştik ortalığı. Çünkü bir önceki sene, özellikle ligin ilk yarısında mest etmişti bizleri Ferrari. Ligin ikinci yarısında ise daha çok sakatlıkları gündemde oldu. Ama olsundu, savunma ise söz konusu İtalyan olsun, çamurdan olsundu mantığımız.

Neyse başa dönelim. Hoca, nasıl olur da istemez Ferrari'yi diyorduk. Manisa maçında gördük, daha doğrusu anladık. Hocanın oynattığı sisteme uymayan bir adamdı. Bunlar benim çok bildiğim şeyler değil. Niye bahsediyorum? Sene başında nasıl oynamaz diye isyan edilen, düne kadar da yok yere Ferrari'yi sildi diye eleştirilen Schuster, bu maçta neden Ferrari'yi oynattı diye eleştiriliyor. Fazla komik benim için. Rüzgarı her halükarda arkamıza almaya bayılıyoruz.

Ferrari'nin yaptığı sorumsuzluk ikinci plana atılmış, vurun Schuster'e demek daha kolay geliyor. Beşiktaş, takım olarak rakibi karşısında baskıyı kurmuş, tribünler sağanak yağmur havasını almışken ve üstelik top bizdeyken, profesyonel (!) oyuncunun yaptığı ikinci plana atılamaz. Nasıl bir sorumsuzluk bu? Kafanda o an ne var? Top nasıl olsa gitti, vursam kimse görmez mi diyorsun? Hakem görmese bile biz görecektik. Tüm takımın o an ki emeğini hiçe sayıp, mahvetmiştir Ferrari. Mazur görülecek, kabul edilebilecek bir tarafı yok. Bir de ellerini açıyor, yapmadım bir şey diye. Pozisyonu takım arkadaşlarının neredeyse tamamı görmedi. Ama şu saat itibariyle hepsi haberdar. Ee Ferrari kolların açık mı hala?

Gelelim işin Schuster kısmına. İnadına ve inadına Schuster diyorum. Bunu söylerken gözlerimde bir bez yok, altı boş kuru bir inat değil. Türk medyasının pis kokan ağzına inat, dün dediği ile bugün dediği tutmayanlara inat.

Dün maç öncesi Altan Tanrıkulu Schuster'e sallıyordu. Peşine Aykut Kocaman'dan bahsetti. Kötü gidilen dönem, Fenerbahçe yönetimi sahip çıkmış evladına. Sahip çıkıldığı için takım bu durumdaymış. Ama Schuster...Iıhh olmuyormuş. Nasıl bir çelişki yahu bu? Hızını alamadı, yabancı hocalar olmuyor bu ülkede dedi. Örnek verin bana, ben de bu inadımdan vazgeçeyim. Türkiye, milli takımlar bazında yerli hocalar ile çeyrek finallerden, yarı finallere mi koştu? Takımlarımız, Avrupa kupalarında her sene minimum çeyrek final mi oynadı? Ben mi kaçırdım bunları? Nasıl bir yabancı düşmanlığı bu? Yerli oyuncu yabancı oyuncuyu sabote eder, basın yabancı hocayı kötüler, yerli hocaların ağzında hep aynı terane " o şans bize verilse". Vazgeçin artık yahu, vazgeçin şu ayrımcılıktan.

Lucescu, çingene; Aragones, yaşlı; Del Bosque, kasap; Tigana, redkit; Rijkaard, hiç anlamıyor işten; Schuster, ahlaksız.

Peki siz? Ağzınız leş gibi kokuyor ve bu durum dişlerinizi fırçalayarak geçecek değil.

Teslimiyet

2011-02-18T20:54:00.004+02:00

Lig arasında gelen transferler ile daha iyi top oynayacağımızı sanıyorduk. Bugüne kadar öyle olmadı, doğrudur. Ligin ikinci yarısında oynadığımız maçların büyük kısmında, Schuster, kadro seçimi ile bizleri şaşırtmış ve üzmüştür. Bu da doğru. Günden güne tempolu futbol oynadığımız dakikaların süresi de azaldı, kabul. Son maçta Ernst-Erhan Güven değişikliği yapıldı, ki bu benim futbol bilgimin çok ötesinde bir yerde. Bunu anladığımı söyler ve açıklamaya çalışırsam şebeklikten başka bir şey yapmamış olurum. Bunların hepsi tek tek değerlendirilebilir, sorumluların sorumsuzluklarından söz edilebilir. Ve muhtemelen söylenen mantıklı tüm saptamalara katılırım.

Dün akşam ki tribüne şahit olduktan sonra yukarıda saydıklarımın hiçbiri umrumda değil. Zerre ilgilenmiyorum. Sahada yenilen takımdan daha acınası durumda olan ne yazık ki tribündür. Rüzgar nasıl eserse, nasıl işine gelirse öyle tavır sergileyen tribünün benim bildiklerim ile alakası yok.

Yapılan yıldız transferleri ile taraftar profilinin seyirciye kayacağı çok defa dile getirilmişti. Ancak zaten taraftar olanın seyirci kıvamına geleceğini hiç düşünmemiştik. Bununla başetmesi zordur. Teslimiyet kaçınılmazdır. Taraftar, tavrını bir kenara bırakıp, onu oraya getiren sebepleri unutursa, haddini aşan seyirciye eşlik ederse dün akşam ki manzaranın nicesi bizi bekler.

Ne farkeder Kartal, sen, her gün yenilsen Beşiktaş tribünlerinin beslendiği kimyadır. 1-3 mağlup duruma düştükten sonra İbrahim Üzülmez'i anmak ise çakalların yemidir.

Olmasaydı Sonumuz Böyle

2011-02-15T09:14:00.004+02:00

İki senedir aralarındaki husumeti düzeltmek bir yana, kontrol altına alamayan iki kaptan.

Aklına estikçe ikinci kaptanını yumruklayan birinci kaptan.

Olan biten karşısında sergilediği tavır ile "masum" gibi lanse edilen; ancak bunların neden yaşandığına dair tek bir açıklama dahi getir(e)meyen ikinci kaptan.

Bir kriz anını daha eline, yüzüne bulaştırmayı becerebilmiş Beşiktaş yönetimi.

Hepinize sonsuz teşekkürler!

Evet Yine... Hangi Beşiktaş?

2011-02-06T19:50:00.004+02:00

15 ay önce yine Hangi Beşiktaş demişim. 15 ayda hiçbir şey değişmediği gibi misli misli üstüne katarak ilerledik, olumsuz anlamda. Geçen onca süreden sonra, tekrar aynı soruyu sormak üzüntü verici.

Dün oynanan maçtan sonra tonla şey konuşabilirdik. Zira konuşulacak tonla malzemeyi barındırdı bünyesinde. Schuster’in, bize mağlubiyet getiren sistemden neden ısrarla vazgeçmediğini konuşabilirdik. Yerli ve yabancı oyuncu kalitesi-kalitesizliği hakkında konuşabilirdik. Karabükspor’un ve bizim verilmeyen penaltımızı, Hakan Arıkan’ın görmediği kırmızı kartı, Toraman’ın Emenike’yi tutabilmek adına adama yapmadığını bırakmamasını, Almeida’nın golünün yok sayılmasını uzun uzun konuşabilirdik. Karabükspor’u onurlu mücadelesi için tebrik eder, adamlar sonuna kadar hak etti diyebilirdik. Diyemedik… Asbaşkanımız Serdal Adalı, bugün için basın toplantısı yapacağını söyleyince bekledik.

Hala o bekleme anında olabilsek keşke. Ya da Adalı’nın söylediği sözleri geri alabilme şansımız olabilse. Beşiktaş’ta makam sahibi olan kişilerin, her daim düzgün bir üsluba sahip olması gerektiği inancını taşıdım. Hala da o inanca sahibim. Bunun için verebileceğim en büyük örnek Süleyman Seba’dır. Maziye bakıldığında Seba gibi nice örnek vardır. Canlı şahit olduğum en büyük isim Seba olduğu için O’nun adını zikrediyorum. Hiçbir zaman “Beşiktaşlı üslubu”ndan vazgeçmemiştir. Onların dilinden konuşursak bizi anlarlar diye ucuz bir edebiyata sığınmamıştır. Bel altı vurmamıştır, bir diyeceği varsa isim isim söylemiştir, imalara kapılmamıştır. Bu yüzdendir ki, Süleyman Seba, bu kulübün onursal başkanıdır. Sokakta başka takım taraftarlarının dahi elini öptüğü, hatrını sorduğu kişidir. Beşiktaşlı olma sebepleri arasındadır. Bu yüzden ben, yukarıdaki videoyu izlerken utanıyorum.

Günümüze bakalım hemen. Cümle kurmakta zorlanan bir asbaşkan. Siniri, isminin önündeki sıfatı yok sayıyor. Beşiktaş’a, bizlerin baktığı manevi bir değer olarak değil de, 2 cümleden bir araya sıkıştırdığı “marka” olarak bakan bir asbaşkan. Sabrımız taşmaya başladı diyen bir asbaşkan. Soyunma odası basılacaksa, en alasını yaparız diyebilen bir asbaşkan. Şu cümle sonrası zaten konuşulacak bir şey yoktur aslında. 29 yaşındayım, Beşiktaş’ta şahit olduğum en ahlaksız cümle desem abartmış olmam sanırım. İşin bir de tuhaf yanı var. Serdal Adalı, bunu diyor ya, 3 gün sonra kendi çıkarlarına uygun bir iş anlaşması olsa, ima ettiği adamla iş ortaklığı yapar mı acaba? Ben, hayır diyemiyorum. Bu adamların karakterleri buna müsait, buna inanıyorum.

Serdal Adalı’nın söylediği her şey mi yanlış, hiç mi doğru lafı yok, haksızlık etmiyor musun diyen olacaktır elbette. Eğer üslup bu ise, yanıtım zaten yukarıdaki satırlarda mevcut. Bir Beşiktaşlı olarak, ben ikna olmuyorum, ben yanında tavır sergilemiyorum; Beşiktaşlı olmayanların desteğini nasıl alacaksın, doğru söylüyor(lar) nasıl dedirteceksin?

Velhasıl, Beşiktaş gün geçtikçe erozyona uğruyor. Kötü kafalar yönetmeye çalışıyor. Beşiktaş’ın temel sorunu kötü yönetilmesidir. Bu kötülükten sıyrılmadığı müddetçe daha çok böyle basın toplantıları yapar, daha çok defa hangi Beşiktaş deriz.

Marka değeriymiş…

Formanda Teeeeer Hernandez Gutiii

2011-02-03T10:04:00.006+02:00

Ersan ve Cenk'in sakatlıkları sonrası keyfim çok kaçtı. İçimden hiç maç yazısı yazmak gelmiyor. Neredeyse bugün Hilbert'in ayağının kırıldığını, ne kadar üzüldüğümüzü konuşacaktık. O yüzdendir ki, ilk temennim hep sağlıklarının iyi olması.

Maça dair yazı yok dedik. Düne ait başka bir şey var. Taksim-Kızıl işbirliği ile bir beste. Tüm gün dilinizde bu olacak, haberiniz olsun.

Sevdalı yüreklerde Nihat Kahveci

Halayla, türkülerle sevdik Necip'i

Yıldızlar tutuşsun Fabian Ernst'le

Marşlarımız ağlasın Ersan Gülüm'le

Bu takım şampiyon olsun bu sene Beşiktaş

Gücüne güç katmaya Deli

Formanda ter Hernandez Guti

Q7 seninle ölmeye geldik Q7

Barbaros Meydanı'nda Simao Sabrosa

Derin bir nefes çektik Bobo Da Silva

Bir umudum sensin Hugo Almeida

Hayat yaşanmıyor ki Schuster olmasa

Bu takım şampiyon olsun bu sene Beşiktaş

Gücüne güç katmaya Deli

Formanda ter Hernandez Guti

Q7 seninle ölmeye geldik Q7