Ahparig

 

Benim Ferman diye bir arkadaşım var. Siirtli, Ermeni. Yaşamı boyunca sürgünlere uğramışlar, malum tarihsel nedenlerle... Şimdi Marmara Ereğli'sinde bir yazlığı var, bir de bahçesi. Lakin bahçede bir tek ağaç yok. Ekmiş domatesi, biberi, mısırı, ayçiçeğini misafirlerini onlarla avutuyor. "Niye bir tane ağaç dikmezsin yahu" dedim ki bin pişman oldum sorduğuma. "Dikmem arkadaş" dedi ve başladı sürgün hikayesini anlatmaya. "Ne ekeceğim lan!" dedi. "Ne zaman ağaç ektiğimde meyvesini yiyebildim ki? Domates günlük çıkarıyorum, yiyorum, bitiriyorum." İşte ruh halimiz bizim...

Ruhun şad olsun kardeşim Hrant.

Özledik Seni Çutak

Beni gömmeye değil, yaşatmaya gelişinizin ilk töreni olacak bu.

Bırakın ağlaşmayı... Yoklayın yüreklerinizi... Aranızdan ayrıldığını sandığınız yürek çırpıntılarımı orada duymuyor musunuz? 

Cenazemde ardımdan onurlu sözler edecekler. Sağ olsunlar. Benim  de size iki çift sözüm var, Halil Cibran'dan...

"Veda sizlere ve sizlerin arasında geçirdiğim gençliğe. Daha dündü ki, sizlerle bir düş'te buluşmuştuk. Kendi yalnızlığımda bana türküler dinlettiniz ve ben de sizlerin özlemlerinden gökyüzüne bir kule kurdum.

Ama artık uykumuz kaçtı ve düş dağıldı, artık ayrılmalıyız. Eğer anının alaca aydınlığında yeniden karşılaşırsak, yeniden bir daha beraberce konuşuruz ve sizler bana daha derin bir şarkı söylersiniz. Ve eğer ellerimiz başka bir düş'te birbirlerini bulursa, gökyüzüne bir başka kule daha dikeriz."

Ağıt toplumuyuz biz... Acıyı kazanç bellemişiz...

Siz ölüm ilanımı veredurun... Bu da benim yaşadığımın ilanıdır.

Taşnak, Çutaksız

Kirpiklerimin bir tarafı bir kaldırımda,
Diğer tarafı karşı kaldırımda akasya ağaçları.
Rüzgar bile yok, bulutlara yaslanmışım…
Bıraktığın gibi durmuyor bu dünya,
Bahar geçiyor, yaz geçiyor, ama sen geçmiyorsun.
Yumsam gözlerimi rüya, açsam serap oluyor bütün dünya.
Gitmekle kalmadın, benimle dünyanın arasını açtın.

Hrant Dink

"Evet, biz Ermenilerin bu topraklarda gözü var. Var, çünkü kökümüz burada. Ama merak etmeyin. Bu toprakları alıp gitmek için değil. Bu toprakların gelip dibine gömülmek için..."